Vrouwe van Alle Volkeren

Kerstfeest in Atibaia.

A PEERDEMAN

Als Bisschop van Haarlem is mij gevraagd mij uit te spreken over de authenticiteit van de verschijningen van Maria als Vrouwe van alle Volkeren te Amsterdam in de jaren 1945 – 1959. Vele gelovigen en bisschoppen hebben gewezen op de dringendheid om hierin helderheid te verschaffen. Ook ik ben mij ervan bewust dat de ontwikkeling van de devotie gedurende meer dan vijftig jaar hierom vraagt.
Zoals bekend hebben mijn voorganger, Mgr. H. Bomers, en ikzelf in 1996 de publieke verering vrijgegeven. T.a.v. het bovennatuurlijk karakter van de verschijningen en de inhoud van de boodschappen spraken wij geen oordeel uit, maar verklaarden dat “het eenieder vrij staat zich hier
Inmiddels zijn weer zes jaar verstreken. Ik constateer dat de devotie een plaats verworven heeft in het geloofsleven van miljoenen mensen overal ter wereld en gesteund wordt door vele bisschoppen. Ook worden mij ervaringen gemeld van bekering en verzoening, alsook van genezing en bijzondere bescherming.
In volle erkenning van de verantwoordelijkheid van de H. Stoel heeft primair de lokale bisschop de taak zich in geweten uit te spreken over de authenticiteit van private openbaringen die in zijn diocees plaatsvinden of plaatsgevonden hebben.
Daartoe heb ik nogmaals advies gevraagd aan enkele theologen en psychologen m.b.t. eerdere onderzoeksresultaten en de daarin opgeworpen vragen en objecties. Deze adviezen geven aan dat daarin geen fundamentele theologische of psychologische impedimenten voor de vaststelling van bovennatuurlijke authenticiteit vervat zijn. Ook heb ik t.a.v. de vruchten en verdere ontwikkeling het oordeel gevraagd van een aantal collega-bisschoppen, die in hun diocees een sterke verering kennen van Maria als Moeder en Vrouwe van alle Volkeren. Als ik al deze adviezen, getuigenissen en ontwikkelingen overzie en dit alles in gebed en theologische reflectie overweeg, dan brengt dat mij tot de vaststelling dat in de verschijningen van Amsterdam een bovennatuurlijke oorsprong gegeven is.
Uiteraard blijft de invloed van de menselijke factor bestaan. Ook authentieke beelden en visioenen gaan -in de woorden van Jozef kardinaal Ratzinger, Prefect van de Congregatie van de Geloofsleer- altijd “door het filter van onze zinnen die een vertaalwerk uitvoeren …” en “… worden beïnvloed door de mogelijkheden en beperkingen van het ontvangend subject.” (Cardinal Ratzinger, Theological Commentary In Preparation for the Release of the Third Part of the Secret of Fatima, L’Osservatore Romano, June 28, 2000).
Anders dan de Heilige Schrift is de private openbaring dan ook nooit bindend voor het geweten van de gelovige. Het is te zien als een hulpmiddel om de tekenen van de tijd te verstaan en het evangelie in z’n actualiteit voller te beleven (vgl. Lc. 12:56; Katechismus van de Katholieke Kerk, nr. 67). En de tekenen van onze tijd zijn dramatisch. De devotie tot de Vrouwe van alle Volkeren kan ons, naar mijn oprechte overtuiging, helpen de juiste weg in de dramatiek van onze tijd te vinden, de weg naar een nieuwe bijzondere komst van de Heilige Geest, Die alleen de grote wonden van onze tijd kan helen.
Om de verdere ontwikkeling van de devotie te volgen en tot een verdiept inzicht in de betekenis te komen, heb ik een begeleidingscommissie benoemd. Haar taak zal het zijn om alle initiatieven, ervaringen en getuigenissen te documenteren, ze te beoordelen, en een correcte kerkelijke en theologische voortgang van de devotie te bevorderen
Ik hoop hiermee voldoende informatie en duidelijkheid te hebben gegeven.
Haarlem, 31 mei 2002
Mgr. J. Punt

Pelgrimage langs Plekken Verbonden aan Leven en Dood van Ida Peerdeman
SINT LAURENTIUS VERDRONKENOORD 78 ALKMAAR
Op dezelfde dag dat Ida op 13 augustus 1905 te Alkmaar werd geboren wordt ze gedoopt door pastoor H.A. Horning in de parochiekerk van Sint Laurentius.

De kerk werd in 1859-1861 in neogotische stijl gebouwd en is één van de vroegste werken in Noord-Holland van de beroemde architect Pierre Cuypers. Nu fusieparochie HH. Matthias-Laurentius aan Verdronkenoord 78, 1811 BG Alkmaar, secretariaat tel. 072 5112396. Dekenaat Alkmaar, Hobbemalaan 125, 1816 GC Alkmaar. tel. 072-5280022, fax 072-5280138, email: dekenaat.alkmaar@planet.nl

Alkmaar
Op woendags om 09 uur is er een H.Mis in de voormalige sacristie, waar ook een portret van pastoor H.A. Horning te vinden is. Vanuit Amsterdam vertrekt en vanaf het CS een trein (richting Den Helder) om 07:52 uur van spoor 8a/b. Na aankomst in Alkmaar vertrekt er links aan het spoor Connexxion bus 10 (richting Oudorp) tot de eerstvolgende halte (Kanaalkade), via eerste straat recht de oude binnenstad in. In ca. 10 minuten loopt u naar het Verdronkenoord. De sacristie-ingang bevind zich in het straatje links van de kerk..

SPUISTRAAT
AMSTERDAM CENTRUM
Op zaterdag 13 oktober 1917 ziet Ida, nadat ze ‘s avonds in de op 8 mei 1893 door de bisschop van Haarlem ingewijdde Dominicuskerk in de Amsterdamse Spuistraat 14 heeft gebiecht, op straat een wonderschone dame in verblindend licht .Ze is gekleed in een lang wit gewaad en sluier. “Dit kan alleen maar de Heilige Maagd zijn”, dacht Ida. In 1996 werd zowel het exterieur als het interieur van deze kerk gerestaureerd, waarbij onder meer de gepolychromeerde onderdelen van vocht- en vuilaanslag werden ontdaan en beschadigingen hersteld.

UITERWAARDENSTRAAT
AMSTERDAM RIVIERENBUURT (ZUID)
Van 1935 tot begin ’80-er jaren zou Ida hier wonen. Het adres waar Ida de meeste verschijningen had was Uiterwaardenstraat 408-3, 1079 DE, waar begin jaren 60 deze foto werd gemaakt.

Het huis is in in gebruik als woonhuis en niet voor pelgrims toegankelijk. Met lijn 25 (tram) richting President Kennedylaan, uitstappen hoek Uiterwaardenstraat/Rijnstraat.
BOLDOOT-FABRIEK
AMSTERDAM STAATSLIEDENBUURT (WESTERPARK)
Ida werkt het grootste deel van haar werkzame leven in de inmiddels verdwenen zeepfabriek in neogotische stijl aan de Haarlemmerweg. Een uit 1902 gebouwde fabriek. Zware verliezen lijdt de onderneming in de Tweede Wereldoorlog als zij door z’n voorraden heen raakt en de productie moet stoppen. Smekende brieven komen binnen voor ‘alstublieft nog één flesje Eau de Cologne voor een ernstig zieke’. Soms wordt als bewijs een doktersrecept meegestuurd. De laatste twee oorlogsjaren stelt de directie zelfs een recept verplicht voordat een flacon de deur uitgaat. In 1943 gooien geallieerde bommenwerpers de vliegtuigfabriek van Fokker in Amsterdam-Noord plat. De Duitsers brengen Fokker onder in het Boldootcomplex aan de Haarlemmerweg. In de garage stalt de Wehrmacht zijn paarden. Na de oorlog herovert Boldoot langzaam weer zijn plaats op de markt. Zoals gezegd is dit schitterende gebouw is in 1964 gesloopt, Het bevond zich ten westen van de Westergasfabriek aan de Haarlemmerweg in de Amsterdamse Staatsliedenbuurt. Bereikbaar met tram 10 (eindhalte Van Hallstraat).

MARIA MAGDALENA-KLEUTERSCHOOL
ZAANSTRAAT AMSTERDAM (WESTERPARK)
Ida’s zus was tot haar pensionering kleuterleidster in een aan de Magdalenaparochie verbonden kleuterschool van nonnen in de Zaanstraat. Deze kleuterschool was gevestigd in het tegenwoordige kinderdagverblijf De Pyramide, Zaanstraat 353a 1013 SG, tel: 686 85 12. In de Westzaanstraat stortte op de lagere school in de oorlog een vliegtuig neer. Daarna werd de school keurig netjes opgeknapt.

Over de tijd dat juffrouw Peerdeman op de Magdalena-kleuterschool actief was, gaat nog een wreed verhaal: Ida’s zus kon niet bijster goed opschieten met het hoofd van de kleuterschool. Toen zou Ida bij de Moeder Overste zijn verschenen met de mededeling dat ze een verschijning zou hebben gehad, waarin Maria haar zou hebben verteld dat het hoofd van de school zou moeten worden overgeplaatst. Moeder Overste zou hier wel degelijk gehoor aan willen geven, ware het niet dat pastoor Kouwehove van de Magdalenakerk in de Spaarndammerkerk haar zou hebben gezegd: “Als je dat doet, zit ik morgen bij de bisschop in Haarlem”.

Ida werkte bij Boldoot aan de Haarlemmerweg. Haar zus les gaf in de Zaanstraat. De dichtbijgelegen Maria Magdalenaparochie aan de Spaarndammerstraat was een regelmatig ontmoetingspunt voor de gezusters. De schitterende Maria Magdalenakerk van P.J.H. Cuypers (ontwerper van o.a. het Centraal Station en Rijksmuseum) was in 1891 ingewijd en had het vreemdste grondplan van alle kerken die de architect ooit maakte. Het was een driebeukige kruisvormige basiliek, gebouwd op een driehoekig stuk land aan het begin van de Spaarndammerstraat. Het front van de kerk was erg smal. De kerk werd breder aan de achterzijde en eindigde in een centrale ruimte onder de toren, met aan drie zijde transept-beuken. Hierachter was een nog breeder deel met het koor en twee diagonaal geplaatste kapellen in elke hoek tussen koor en zijbeuken. De kerk werd bekroond met een stoere vierkante toren. De Maria Magdalenakerk zou nog in de analen van de vaderlandse popgeschiedenis belanden als eerste plek waar de muziekgroep The Cats buiten Volendam optraden. Dat was in 1965. Een oom van zanger Cees Veerman was daar toen pastoor. Dit bijzondere kerkgebouw werd in 1968 gesloopt. De parochianen kerken nu in een zaal van partijcentrum De Rijker aan de Spaarndammerstraat 460c, 1013 SZ Amsterdam, tel. 686 29 14. De pastorie rechts van de kerk bleef behouden en wordt tegenwoordig bewoond door PvdA-voorman Rob Oudkerk.

SINT THOMAS VAN AQUINO-KERK
AMSTERDAM RIJNSTRAAT (RIVIERENBUURT)
De kerk nauw verboden aan de twee publieke verschijningen van Maria van Alle Volkeren die hier plaats hadden. Ook de kerk waar het schilderij van Repke voor het eerst werd opgehangen.
Het stadsdeel Zuideramstel had al eerder haar oog laten vallen op het terrein en stelde voor de kerk te slopen om plaats te maken voor nieuwbouwwoningen. De kerk stond niet op eigen grond, maar bezat erfpacht. Die werd in 1925 aangegaan voor 2600 gulden per jaar. Tot het jaar 2000 zou dat ongewijzigd blijven. om vervolgens verhoogd te worden naar 70.000 gulden. Bleek een te zware last voor de parochie. Na onderhandelingen werden de grondrechten afgekocht door het stadsdeel. Op 11 april 2000 stelde het Amsterdamse college van B&W de grondexploitatiebegroting voor het plan Thomaskerk vast: sloop van de Thomaskerk en de bouw van 400 m² winkels, twintig sociale huurwoningen voor ouderen en dertien vrije sectorwoningen. Het tekort van 198.000 gulden op de grondexploitatie komt ten laste van het Vereveningsfonds.

Tot sloop is echter nog niet overgegaan. Nadat de deelraad de kerk langdurig leeg had laten staan, werd deze ingenomen door krakers. Tijdens een kort geding van het stadsdeel, dat plotseling enorme haast had de Thomas van Aquino-kerk neer te halen, haalde ze een zeperd. Misschien lukt het de krakers deze prachtige kerk voor het nageslacht te behouden.
De parochie van de Thomas van Aquinokerk houdt haar vieringen in de Maranathakerk in de Hunzestraat 85, 1079 VW Amsterdam. Voorzitter van de parochie is Mr. de Jong, tel. 676 1337.
HOOFDSTRAAT
WIEDENBRÜCK DUITSLAND
Volgens Ida zelf zou op haar uitvoerge aanwijzingen het schilderij zijn vervaardigd in het Repke atellier aan de Hauptstraße van Wiedenbrück door Heinrich Repke.
Ida: “Het mocht hier (in Holland) niet geschilderd worden”, dus week men uit naar werd het Duitse Wiedenbrück. naar de bekende Madonna- en kerkschilders Heinrich en zoon Willi Repke .De oude Heinrich nam de vreemde opdracht aan “Maar ja hij had zijn eigen fantasie en toen moest hij zich houden aan mijn opgave”
Rheda-Wiedenbrück is een dubbelstad aan de rivier de Ems, met oude Vakwerkhuizen en Westfaals Waterslot. Ida was zeer gecharmeerd van het Westfaalse stadje dat in het jaar 952 ontstond. Aan de Kirchplatz bezoekt ze het Maria-altaar in de Sint Aegidiuskerk. Vanuit deze kerk uit vertrokken volgens historica Christiane Hoffmann “bereits festgestellte hohe Zahl der Hexenverbrennungen in Wiedenbrück” de heksen. Als Ida deze stad in 1583 zou hebben bezocht, was ze wis en zeker samen met de 24 andere vrouwen in dat jaar op de Wiedenbrücker brandstapel beland.
Moet er een bijzondere betekenis worden gegeven aan het feit dat Maria van Alle Volkeren juist hier, waar vrouwen met de zo gevreesde Zwarte Magie in verbindung werden gebracht, haar portret liet schilderen. Het Wiedenbrück waar ontelbare vrouwen door de behoeders van het katholieke geloof naar de brandstapel werden gebracht. Omdat ze waren betrapt op zaken als kruiden verzamelen (Kräutersammeln), onweer veroorzaken (Wettermachen), het in een dier veranderen (Tierverwandlung) en natuurlijk gifmengen, waarzeggerij en het uitvoeren van een dansje met de duivel (Hexentanz).De in 1487 te Straatsburg voor het eerst gedrukte “Hexenhammer” was het handboek voor de heksenvervolging als een van de meest gedrukte werken in de begintijd van de boekdrukkunst.
Met name de rijkere alleenstaande vrouwen waren veelgezochde slachtoffers om op hekserij ondervraagd te worden.
De van hekserij verdachte vrouwen werden door de priesters van de inquisitie verschrikkelijk gefoltert. De mishandelingen waren dusdanig dat menigeen naar de brandstapel verlangde en toegaf omgang met de duivel te hebben bedreven. Geen vrouw was veilig.
Misschien overnachte Ida in “Romantik-Hotel Ratskeller“, ooit de gemeentelijke cantine, waarvan Ratskellerwirtin Else Priemherr in 1578 als heks werd aangeklaagd. Door haar buurman, omdat deze zich voor haar woning interesseerde. Zo makkelijk ging dat in die dagen. In Wiedenbrück dragen tot op heden een aantal straten de namen van Groot-Inquisiteurs. Waarom moest het portret juist hier geschilderd worden? Heinrichs zoon Willi Repke, geboren op 7 mei 1911, vierde in 2001 zijn 90ste verjaardag. Bij de viering wist hij zich helaas niets meer te herinneren van een schilderij dat zijn vader van een Amsterdamse Mariaverschijning zou hebben gemaakt.
Kaart Wiedenbrueck
Het verslag in de notulen van het bestuur van de Amsterdamse Thomas van Aquinokerk zou aantonen dat het beroemde schilderij al bestond voor de verschijningen. Dat zit zo. Nadat het schilderij op bevel van de Haarlemse bisschop uit de Thomaskerk was verwijderd, werd het opgeslagen op de zolder van de kerk. Toen Ida verzocht het mee te mogen nemen, begon men moeilijk te doen en wenste men eerst een eigendomsbewijs te zien. Dit werd volgens verslag in de vorm van een rekening, getoond door mevrouw Brenninkmeijer. Het zou een reeds bestaand schilderij, inclusief opschrift Vrouwe van Alle Volkeren betreffen. Gemaakt voordat Ida haar verschijningen zou hebben gehad. En zeker onderwerp voor nader onderzoek. Bij MokumTV.
DIEPENBROCKSTRAAT 3
AMSTERDAM ZUID

Na diverse omzwervingen wordt op 26 juni 1970 het schilderij van Maria van Alle Volkeren ‘voorlopig’ geïnstalleerd in de kapel aan de Diepenbrockstraat 3. Een pand dat door een van de dames Brenninkmeijer (C&A) voor een symbolisch bedrag geschonken aan de paters van het Allerheiligst Sacrament. Hier huist tot zijn dood in 1981 pater Kerssemakers s.s.s. Hij laat na de nodige uitbreiding van de voormalige garage een kapel maken. Waar tot op heden het schilderij van Repke hangt. Na realisatie van de door Maria verlangde Universele Kerk, zal het daar blijven. Vanaf de tachtiger jaren van de vorige eeuw tot aan haar dood zal Ida wonen in de Diepenbrockstraat 3, 1077 VX, tel 020 6620504 in Amsterdam Zuid.

DE BOELELAAN
AMSTERDAM
Op vrijdag 14 juni 1996 werd Ida opgenomen in het VU-ziekenhuis aan De Boelelaan, waar ze in de vroege morgen van 17 juni 1996 stierf.
SINT BARBARA
AMSTERDAM SPAARNDAMMERBUURT (WESTERPARK)
U kunt het graf van de Mariazieneres bezoeken op begraafplaats Sint Barbara aan de Spaarndammerdijk in Amsterdam West.

Op 8 juni 2002 las de bisschop van Haarlem mgr. J.M. Punt in een bomvolle Jaap Edenhal een verklaring voor waarin de bovennatuurlijke oorsprong van de verschijningen van Maria in Amsterdam aan de Amsterdamse zieneres Ida Peerdeman officieel werd erkend. De bisschop zei na gebed en theologische reflectie te hebben vastgesteld dat Ida Peerdeman tussen 1945 en 1961 in totaal 56 authentieke verschijningen van Maria heeft gekregen. De bisschop wees onder meer op de vele gevallen van wonderbaarlijke genezingen nadat men tot de «Vrouwe van Alle Volkeren» van Peerdeman had gebeden.
Voor Ida Peerdeman (1905-1996) kwam de erkenning te laat. Decennialang was zij in kerkelijke kringen omschreven als een hysterica. Ook de katholieke pers had haar vaak gedemoniseerd. Niet dat Ida te koop liep met haar Mariaverschijningen. Elk interview werd beslist afgewimpeld, dit nadat de KRO haar onheus had behandeld. Ida Peerdeman: «Dat was heel in het begin. De KRO had me wat moois geleverd en me uitgezonden met een zwart blokje voor mijn ogen. Ze beschouwden me als een hysterica.»
In 1996 stemde ze echter toe in een lang telefonisch interview. Het gesprek vond plaats op 20 april, gevolgd door een tweede op 22 april. Kort voor haar dood op 17 juni 1996 ontmoette ik haar in haar kapel aan de Amsterdamse Diepenbrockstraat. Het was een bijzondere conversatie, omdat Ida Peerdeman naar eigen zeggen dingen zei «die ze nog nooit eerder tegen iemand had gezegd». Ze sprak vrijuit over het onderzoek van de bisdommelijke commissie inzake haar Mariaverschijningen en het psychologisch onderzoek dat werd ingesteld op verzoek van de bisschop, en waaruit bleek dat zij volledig normaal was. Ida Peerdeman had geen beeldend voorstellingsvermogen, maar beschikte wel over een dosis relativerende humor, en was veeleer nuchter dan geëxalteerd.

Terug naar het begin. Ida Peerdeman was twaalf jaar oud toen ze, op zaterdag 13 oktober 1917, na in de dominicaner kerk in de Amsterdamse Spuistraat te hebben gebiecht, op straat een wonderschone dame in een verblindend licht gewaar werd. Ze was gekleed in een lang wit gewaad en een sluier. Dit kan alleen de Heilige Maagd zijn, dacht Ida. Het was de dag dat de laatste van de zes befaamde verschijningen van Maria in het Portugese Fatima plaatsvond.
Toen Ida eenmaal was thuisgekomen, begonnen er manifestaties die in een Polter geist-film niet zouden hebben misstaan. Lampen gingen woest heen en weer. Deuren openden en sloten zich vanzelf. De wijzers van de klok gingen als waanzinnig geworden ronddraaien. De oven die zelden werd gebruikt, begon vanzelf te roken.
In diezelfde oktobermaand verscheen haar de dame voor de tweede keer. Ida sprak er thuis over, maar niemand nam haar verhaal serieus.
Ondertussen bleven ook de buitengewone manifestaties aanhouden, zodanig dat Ida”s biechtvader, pater J. Frehe, uiteindelijk met toestemming van de bisschop van Haarlem de eeuwenoude uitdrijvingsrituelen van het exorcisme op haar toepaste. Na de nodige besprenkelingen met wijwater, opleggingen van relikwieën en kruisbeelden verliet Satan met tegenzin haar lichaam. Het laatste wat de duivel tegen pater Frehe zei was: «Jullie priesters, ik zal klaarkomen met jullie!» Op weg naar huis raakte de pater ernstig gewond als gevolg van een val door een ijzeren rooster.
Na twee jaar ulo-onderwijs ging Ida Peerdeman aan het werk bij Boldoot, de fabriek bekend van het gelijknamige reukwater. Dagelijks kwam ze met de fiets uit Zuid naar de neogotische kantoren van de eau de cologne-fabriek aan de Haarlemmerweg. Ze begon er als jongste bediende.
In 1935, het jaar dat haar vader stierf, verhuisden Ida en haar drie zusters vanuit Amsterdam Centrum naar de Uiterwaardenstraat 408-3 in de Rivierenbuurt. Tien jaar later liet Maria zich hier opnieuw zien. Tegenover buitenstaanders hield Ida stijf de lippen op elkaar. «Niemand, zelfs onze beste kennissen niet, wisten van mijn verschijningen.»
Dat veranderde toen de Heilige Maagd tijdens de mis in een bomvolle Thomaskerk in de Amsterdamse Rijnstraat plotseling in vol licht aan haar verscheen. Ida Peerdeman: «Vreselijk vond ik het. Toen hoorde ik ineens Haar stem die zei: ‹Sta op en kom naar de kapel.› Dat was een klein kapelletje achterin, waar ze ook wel stoelen neerzetten. Meer een hok. Toen is het begonnen. Een licht ging me voor. Ik liep er achteraan, dwars door die bomvolle kerk heen. Toen Maria weer verdwenen was, schrok ik van al die mensen om me heen. Alle mensen bleven in de Rijnstraat staan wachten. Wij zijn toen via de achteruitgang van de pastorie in de Lekstraat met de taxi gauw naar huis gegaan. Een van die paters stond bij de uitgang en zei: ‹Mensen loop toch door, die juffrouw is hysterisch.› Dat was het eerste wat ik hoorde.»
De pastoor zou aan Ida vragen of ze niet op een wat passender moment van de heilige mis haar verschijningen kon hebben het gaf zo” onrust. «Een paar paters vonden dat ze al die herrie in hun kerk niet konden hebben.»

De Vrouwe, omgeven door licht, sprak langzaam. Ida sprak haar na en haar zus, onderwijzeres in de Spaarndammerbuurt, tekende de teksten op. Ook dicteerde de Heilige Maagd een gebed dat in alle bekende talen zou moeten worden vertaald (en inmiddels inderdaad in zo’n 110 miljoenen exemplaren over de wereld is verspreid).
Op 31 mei 1956 (Sacramentsdag) had Ida Peerdeman reeds haar 52ste verschijning. Bij die gelegenheid wees Maria haar vanuit de woning in de Uiterwaardenstraat 408-3 de plaats aan de Zuidelijke Wandelweg waar de Alle Volkeren-kerk zou moeten komen. De Vrouwe toonde Ida in een driedimensionaal visioen het model van de kerk, te bouwen op de plek waar tegenwoordig de Rai staat.
Ida schrok en zei: «Vrouwe, wat is dat nou? Dat is toch helemaal geen katholieke kerk? Geen torens, maar drie koepels. Heel vreemd. Als ik nu zo’n moskee zie, dan denk ik tjemig.»

Het 5e Dogma  uitgelegd

https://youtu.be/fqwKCn9EpFg

1e Verschijning Ida Peerdeman

https://youtu.be/hEKJzZ-jfI8

Gebedsdag 2012

https://youtu.be/gK9aBqbZnEk

Diavoorstelling Vrouwe van Alle Volkeren

https://youtu.be/ghad9t18PgY

Preek Mgr. Punt

https://youtu.be/9sobCfseNwE

Boodschap Ida Peerdemanboodschap 16

https://youtu.be/MnAWRE4JX18

De Amsterdamse Maria verschijning enEfese

https://youtu.be/yo-XIsG5VJ8

2005 Vrouwe van Alle Volkeren

https://youtu.be/6mRcRtAAnno