Zr.Humilia
http://www.youtube.com/watch?v=PbCmYNzl0fU

Als je iemand in je leven tegenkomt waar je een prachtige band mee opbouwt en meesamenwerkt om een klein stukje wereld te laten funcioneren met het doel andere mensen gelukkig te maken,dan heb je de hemel op aarde.
Met zuster Humilia werkten veel mensen samen om dat te bereiken.
ZUSTER HUMILIA
* 10 November 1924
+ 15 december 2010
Luisteren naar iedereen.

Ze is thuis !!!
Foto’s uit het huis
Bezoek 17 maart 2010–
Zuster woont nu in een huis van de orde in Bussum.Een prachtig huis.Een koninklijk entree.Rechts wonen de zusters die hulp nodig hebben en links de zusters die zichzelf kunnen redden. Ieder deel heeft een eigen eetzaal en koffieruimte.Maar de recreatiezaal is voor beide groepen.Zuster ontmoet meteen een paar van de zusters waarmee ze ingetreden is. Dat was erg fijn voor haar.
–
Het Mariabeeld
—

Het leven van
Zuster Humilia( Eva Bierman)
Zuster Humilia Bierman werd geboren in Alkmaar in de Zoutsteeg een zijstraat van het Verdronkenoord en bracht haar jeugd door in een aantal straten van de Spoorbuurt.Zij was een van de 1e leerlingen van de St.Theresia kleuterschool in Alkmaar. In die tijd gingen de kinderen met 3 jaar naar school.De eerste hoofdzuster was Zuster Reinaida een klein dikkertje met vurige oogjes , herinnert zuster Humilia zich nog.Het was een van de 3 scholen die later De Kring " zouden gaan vormen.( met St.Agnes en St.Aloysius).

1e Steen legging door :
De belangrijkste ontwikkeling was dat het onderscheid in maatschappelijke klassen verdween. De:"Elite"ging voortaan samen naar school met de kinderen die voorheen naar de "tussenschool" of de klompenschool ( voor de armsten) moesten.Daarmee verdween ook een oorspronkelijke doelstelling van de Zusters van Amersfoort ( die verantwoordelijk werden voor het onderwijs aan de St.Theresia-en de St.Agnesschool) .Zij gaven onderwijs aan de armste kinderen .Ze gingen mee in de geest van de tijd en gaven voortaan ook aan de rijkere kinderen les.De kinderen hadden aanvankelijk schoolbanken , maar de zusters verruilde die voor tafeltjes en stoelen.Bijzonder was dat ieder kind op zijn tafeltje een plantje had waar het zelf voor moest zorgen.De plantjes werden s’morgens op de vensterbank gezet en bij het verlaten van de school werd het weer terug gezet op het tafeltje.Zuster Francina was van de St.Agnesschool en zr.Bavo van de Alkmaarse kweekschool.. de directrice.
–Zuster Humilia vertelt.
–
–

2 Rijbewijzen Een van aug 1966 en 1 van okt.
1966.rarra Hoe kan dit ?
Schoentjes met een riempje dat met knoopje werd vastgemaakt..Op een dag was ik aan het schoentje aan het frunniken en een schoentje viel naar beneden en dat maakte lawaai. Ik moest voor de klas komen en kreeg straf. Zuster Rainaida werd er bij gehaald .Ze waren ook erg zedig. Mijn moeder kon erg goed naaien en maakte onze kleren zelf.Ze had voor mij een jurkje gemaakt met klepjes i.p.v.mouwtjes op de schouders. nou,dat mocht niet van de zuster! Ze konden mij onder de oksels kijken.We hadden op school van die blauwe mouwschortjes, van die dingen die je van achteren dicht deed .Ik moest er meteen een aantrekken.En ik kreeg een briefje mee naar huis, waarin stond dat dit toch niet door de beugel kon.
Ik heb een heel prettige schooltijd gehad.Zuster Humilia ging na de kleuterschool naar de St. Jozef-meisjesschool school op de Laat omdat de spoorbuurt onder de Dominicuskerk valt.Na de lagere school en een paar jaar in betrekking ging ze in het klooster Ze sloot zich in 1942 aan bij de zusters van Amersfoort een orde die gesticht werd door Julie Billart in Frankrijk.In 1822 werd de Nederlandse afdeling gesticht .Dat waren heel moeilijke jaren voor de katholieken in het protestante Nederland.De katholieken werden behoorlijk achtergesteld.En dat gold helemaal voor de vrouwen. De zusters van Amersfoort waren de eerste religieuzen die onderwijs begonnen te geven aan meisjes. Zuster humilia kwam in 1954 terug in haar geboortestad. Ze is inmiddels bij het onderwijs. Een dubbele roeping ? Nee hoor.Maar ze mocht kiezen of ze pedagogiek of muziek wilde gaan doen in het onderwijs. Met muziek had ze helemaal niets en daarom koos ze voor pedagogiek. Ze werd kleuterleidster,maar daar bleek ze niet voor in de wieg gelegd te zijn. Ik kon geen orde houden , vertelt ze zelf………. Ze was 1 jaar hoofd van de kleuterschool waarop ze zelf haar schoolcarriere begon, de St. Theresiakleuterschool aan de Koornlaan.merkwaardig genoeg ging haar het opleiden van kleuterleidsters veel beter af.Dat gebeurde aan de Oudegracht.Ze had veel leuke collega’s.( An Thoes, Cor Strooper, juffrouw Engelaer( voor de kinderen natuurlijk ENGELHAAR),Rie Woestenburg,zr.Amelie Die gelijk met zuster Humilia op de Thersiaschool kwamen.
Het begon allemaal zo.
—

Oppas en verzorgster van Pater Pronk in Alkmaar
Uit de Goede aarde door Kees.
Zuster Humilia kreeg in de uitgave jaargang 39 van 28 januari 2011, nr 1 een mooi stukje .Daaarin stond o.a dat zuster samen met pater Kees Pronk charismatische retraites gaf. In de jaren 70 en 80 was zuster de inspirator voor de Katholieke Charismatische Vernieuwing.(KCV)Talloze malen heeft zij een lofprijzing met haar gitaar begeleid.
Ze schreef en componeerde ook zelf:
In de bundel "Zing een nieuw lied" schreef ze onder meer lied 105 " Aan hem die gezeten is " en ze componeerde nummer 149 "Geprezen zij de Heer ".
Ze werd lid van de bisschoppelijke contact groep samen met Ed Arons,bisschop Simonis en oud minister Marga Klompé. VAn 1978 tot 1990 was ze lid van de Landelijke Pastorale Kerngroep en ook een paar jaar van het Talitakumteam voor genezing en bevrijding.In 1990 ging ze zich fulltime inzetten voor het bedevaartsoord in Heiloo.
Rector Wagemaker zei bij haar begrafenis: "Ons heiligdom heeft veel te danken aan deze religieuze,haar inzet voor een goede organisatie werd gedragen door haar warme belangstelling voor zoekende mensen.Zuster Humilia heeft aan vele mensen een veilige plek geboden om geestelijk tot rust te komen.
Op een kerstkaart schreef ze kort voor haar overlijden;
Ja, ik ben in mijn voorbereiding op mijn Thuiskomst.S Chronische Leukemie , dus geen genezing mogelijk. Maar ik heb er vrede mee……
Naar Heiloo.
Pater Frits van de Asdonk ,montfortaan, was rector in Heiloo in 1988.Eigenlijk had het niet naar zijn zin. hij wilde liever ergens anders gaan werken.
Hij knapte de kleine kapel op en vroeg zuster Humolia die vaker naar hem toe kwam fietsen en even in de kapel vertoefde of zij misschien kans zag om in een hoekje een klein winkeltje te beginnen.Na enige twijfel heeft zuster ja gezegd.Ze was immers pas gepensioneerd.De rector zou voor het stalletje zorgen en de inhoud.Zo kwam zuster dagelijks in Heiloo en daardoor had ze heel wat gesprekken met de rector.Een gegeven moment zei de rector dat de bisschop hem had gevraagd om zijn plaats in te ruilen met een jonge priester.Dat kwam inorde, de rector kreeg een andere parochie in Tungelroy.



Haar leven :
–
–
–
——
-
–
—–
–
—-

—-
–
–
—–
Dirk Braakman een van de rectoren
Het lintje !!!
—-
–
—
Bussum………………natuurlijk deed dat veel mensen pijn.
Vertrek uit Heiloo
Arnold, zuster verbo, Gree, Henk Kaandorp en Vronie, Herma hielpen inladen
Gree, Henk, Vronie en Herma gingen mee naar Bussum om haar naar haar nieuwe huis te brengen, Het was geweldig zoals we werden ontvangen.Een ding wisten we zeker…. ze was in goede handen.
–
—
—
-
Aankomst in Bussum

–
Op bezoek in Heiloo .(Aug 2009)
—
Even ouderwets bomen .
Zuster Humilia en Herma , 2 handen op een buik.Samen bespraken ze erg veel.Wat ze vooral samen deden was ……………..schateren .
.
Zuster Humilia getekend door Herma 2009
—
Ouderwets schateren…………………………..samen !!!!!
—
.—
Puzzelen …zuster was er dol op. 
Puzzel is klaar !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Bezoek 23 Nov. 2010.. Het
23 Nov 2010
—-
De kapel waar zuster Humilia nu woont.De kapel is dicht bij haar kamertje.
–
-Raam van klooster kapel
–
–
–
Zuster Tecla en zuster Humilia in een onder onsje.
Zuster Tecla was bij zuster Humilia toen zij gestorven is.Dat is een prettig idee dat zuster mensen om zich heen had die ze altijd graag bij zich had toen ze overleed..Wat een verlies voor de mensen die veel van haar hielden.Maar we gunnen haar de rust die ze zo verdient heeft.Haar aanwezigheid in de wereld is niet voor niets geweest. Tig——-mensen hebben hun leven rijker kunnen maken door met haar in contact te komen.Voor zuster Humilia was iedereen gelijk en ze luisterde naar iedereen,gaf iedereen raad.Een GOUDEN MENS!!!!.
–
–
–
–
–
–
–
–
–

OP woensdag 15 december 2010 is te Bussum in de Heer overleden zuster Humilia Bierman. Voor vele mensen in en rond het Heiligdom van Onze Lieve Vrouw ter Nood is zij jarenlang vraagbaak en toeverlaat geweest. In het boek: ’t Putje van Heiloo van Otto Thiers wordt ze als volgt gepresenteerd:
Zuster Humilia, geboren in Alkmaar (1924) als Eva Bierman, trad in 1942 in bij de Zusters van Onze Lieve Vrouw van Amersfoort, een onderwijscongregatie. Zij was jarenlang lerares methodiek en didactiek aan een opleidingsschool voor kleuterleidsters. Vanaf 1968 was zij overste in het klooster aan de Oudegracht. Zij raakte betrokken bij het heiligdom toen rector Van der Asdonk haar vroeg om in de kleine kapel een hoekje in te richten met devotionalia voor de verkoop. In 1989 werd zij ‘gastvrouw’ en betrok de rectorswoning…… Al met al zijn er zo’n 120 vrijwilligers in touw voor het heiligdom. Voor alles zijn het teams, ploegen en groepen die gecordineerd moeten worden. Het zenuwcentrum is de woonkamer van zuster Humilia. De binnenkant van een van haar kastdeuren is van boven tot onder volgeplakt met roosters. Ook houdt zij als webmaster de buitenwereld op de hoogte van het wel en wee op Kapel ……
Ons heiligdom heeft veel te danken aan deze religieuze. Haar inzet voor een goede organisatie van talloze zaken op Kapel werd gedragen door haar warme belangstelling voor zoekende mensen. Zuster Humilia heeft aan vele mensen een veilige plek geboden om geestelijk tot rust te komen. De zorg voor de kapellen op ons Heiligdom ging gepaard met een grote pastorale bewogenheid en met een niet aflatende dienstbaarheid. Samen met vicaris Geukers heeft ze jaar in jaar uit een programma van spiritualiteit weten aan te bieden dat vele gelovigen en minder kerkbetrokken mensen naar Heiloo heeft gebracht.
Het water uit de Runxput dat ze met open hand aanbiedt karakteriseert haar levensinstelling. Warme hartelijkheid gaat er samen op met geloof in Christus en met vertrouwen op de voorspraak van zijn moeder Maria. In Joh. 7, 37-39 zegt Jezus: ‘Als iemand dorst heeft, hij kome tot Mij! Zoals de Schrift zegt: Stromen van levend water zullen uit zijn binnenste vloeien’. Hiermee doelde Hij op de Geest, die zij, die in Hem geloofden, zouden ontvangen’. In de kracht van die Geest heeft zuster Humilia willen leven, ook in de laatste twee jaar dat ze in Bussum woonde en de last van de ouderdom moest dragen. Dat Maria haar nu tot Jezus mag brengen. Wij blijven haar in piteit en liefde gedenken.
Heer, schenk haar de eeuwige rust en het eeuwige licht verlichte haar. Dat zij mag rusten in vrede. Amen.
http://www.youtube.com/watch?v=CSaxiyxdJr8
Gebed voor Humilia na haar overlijden


–



