Zr.Juliaantjes
De liefdezusters van
H.Juliana van Falconieri
De Juliaantjes
Aan deze site wordt gewerkt. U ziet ieder bezoek dat het mooier/ beter en meer wordt. Maar daardoor zal het ook kunnen zijn dat er stukjes op staan die nog
niet ” klaar ” zijn.
Geschiedenis over de Juliaantjes.
Herma Out
Wat was het begin van de Juliaantjes ?
In de Residentiebode van september 1914 te Den Haag werd vermeld dat Pater Jorna SJ. een vereniging wilde oprichten tot hulp in de arme gezinnen , bij ziekte van de moeder.
5 Dames boden zich aan om te komen helpen.
Mej. Mathilde Borret, mej. E.M. Willemse, mej.Theodora Slingerland, mej.M.P.J. Berntsen.Mej. van Iersel een gediplomeerd verpleegster werd directrice.
1Januari 1915 om 17 uur kwamen de dames naar de pastorie van de pastoor in hun " uniform " en samen gingen ze naar de kerk waar de pastoor bad voor het H.Hartbeeld om zegen over het nieuwe werk en vooral om liefde voor elkaar.
Iedereen ging daarna weer naar huis en de volgende dag 2 januari om 16.00uur keerde iedereen terug om in te treden in de nieuwe " vereniging ".
De vereniging werd onder de bescherming van de H. Juliana van Falconieri, omdat deze heilige bekend was om haar grote liefde voor de armen en een grote devotie had tot het H. Sacrament.
–
De St. Julianavereniging had een religieuze grondslag.De zusters leefden in gemeenschap, kregen 3 weken vakantie in een jaar.Hun kleding werd een soort uniform zoals de verpleegster van het gemeenteziekenhuis droegen.
In de week : "een katoenen japon van een wit zwart ruitje", voor de zondag : hetzelfde model in zwart" luster".
Op het hoofd een lange zwarte sluier, 1.25 meter in het vierkant, met ingeweven rand aan 4 kanten, wat toen de algemene dracht van de verpleegster was.
–
—Over de japon een wit verpleegsters schort. Als mantel werd de engelse verpleegsters-cape gedragen, van onder tot boven gesloten met knopen en met 2 openingen om de handen door te laten.Ieder moest voor een uitzet zorgen van boven beschreven kleding .
—-
In de loop van 1915 en 1916 traden er nog 6 dames in en waren er in totaal 12.
Eind 1916 waren er nog maar 5 dames over in de "Vereniging".
Op 31 december 1916 werd een kapel ingewijd , ingericht in een van de kamers in het huis op da Costastraat nummer 144 (44?).
—-
Ondertussen waren er plannen gerijpt bij de overgeblevenen de Vereinging volmaakter te laten worden door het afleggen van 3 geloften:
Armoede,
zuiverheid en
gehoorzaamheid. Het zou dan een congregatie worden.
—-
De directrice zelf ging met Mgr. Callier erover praten en die juichte het toe.Op 2 Februari 1917 gaf de bisschop verlof om het noviciaat te beginnen met 4 zusters.
Een aantal verlieten het noviciaat weer , soms met reden omdat ze geen lid van de Vereniging waren geworden om religieuzen te worden.
Uiteindelijk legde Moeder Agatha op 2 februari 1919 alleen als eerste de geloften af.
De eerste woning .
In de parochie was een Sonsbeekstichting .
Pastoor Jorna kreeg verlof de huizen Helmerstraat 144 en 142 te kopen.
Hoek Elandstraat.De familie Te Poel en Stoltefus.Op 19 juni viel het feest van het H.Hart en de H. Juliana samen.
Bij de inrichting werd gasverlichting in electriciteit veranderd en een van de electriciëns nam uit een portemonai geld mee en lag er een medaille voor terug.
De dader bleef onbekend.
Er was beneden in nummer 144 een spreekkamer, in het andere pand 142 kwam een uitleenbibliotheek.
De dames die voor 1918 intraden . waren van mening dat het een Vereniging was. In 1917 werd er gedacht aan een congregatie.Toen in 1918 bekend werd dat Mgr. Callier de Vereniging als Congregatie had goedgekeurd, kwamen er dit jaar nog 12 postulantes binnen, waarvan 1 , de 13e die intrad later moeder Juliana werd. Van deze 12 postulantes zijn er 5 geprofest geworden..
Marie Berntsen was een van de 5 die reageerden op de oproep van Pastoor Jorna en die als een van de 1e toetrad tot de congregatie als zuster Agatha. Zij is veertig jaar lang algemeen overste van de congregatie geweest Ze werd 98 jaar oud( 26-06-1890 tot 22-02-1989). In 1917 was zij medestichteres van de Congregatie van de H. Juliana van Falconieri.Van 1922 tot 1966 algemene overste Zij was 72 jaar lid van de congregatie, Pater Henri de Greeve noemde deze zusters ooit : “ de nonnen met de schorten “. Hun werk trok een enorm spoor. Ieder jaar kwamen alle zusters uit het hele land een dag naar Heiloo om samen weer nieuwe lijnen voor de toekomst uit te stippen.
Financieel stond het niet goed .Van de geholpen gezinnen werd niet veel geld ontvangen.Er waren donateurs, maar die giften brachten niet voldoende op om de zusters te onderhouden.Daarom werden er nu en dan bedelpreken gehouden in de kerken.Pater Jorna had veel welgestelde kennissen die ook de zusters weer genegen waren en giften gaven.
In 1919 kwamen er 3 postulanten binnen.
Een er van vertrok na 14 dagen,vrijwillig.De 2 e hield het 5 maanden uit, de 3e moest om gezondheidsredenen vertrekken..Zij was reeds novice.
Hogeweg 65 1930.
Bouw klooster 1930
Er kwamen beter tijden, doordat er voorzieningen kwamen. De congregatie boorde een nieuw “Gat’ in de markt aan. Duizenden gezinnen zijn door de Juliaantjes terzijde gestaan, niet alleen met een dosis vakbekwaamheid maar vooral met een grote dosis liefde en humor.Gevraagd naar de mening van veel mensen over deze zusters was het antwoord steeds : Prachtvrouwen!!!!!
, 
DE JULIANA ZUSTERS of wel de JULIAANTJES.( De congregatie van de Liefdezusters van de H. Juliana Falconieri
Gedurende de 1e wereldoorlog kwam een pastoor van een grote Haagse parochie zeer dikwijls in aanraking met de nood in heel arme gezinnen.Vooral trof hem de diep treurige toestand als de moeder in zo’n gezin tijdelijk was uitgeschakeld door ziekte of bevalling.
—-
.
Deze pastoor, Pater J. Jorna S.J. beijverde zich bijzonder om de eerste stoot te geven tot een zinvolle hulpverlening. Zijn bewogenheid inspireerde een kleine groep vrouwen ertoe zich belangeloos in te zetten voor deze sociale bijstand.Vijf in getal besloten ze tot de oprichting van de R.K. vereniging tot Hulp in de Huishouding .Deze stichting werd er een op religieuze basis en de jonge vrijwilligsters besloten gemeenschappelijk te gaan wonen .
Dagelijks liepen de zusters door de tuin van “ kapel ” en zongen dan Marialiedjes. Veel niet katholieke buren leerden daardoor alle liedjes van Maria. De zusters liepen door het bruine poortje en kwamen zodoende niet op de straat.
Als beschermheilige kozen zij de H. Juliana van Falconieri,een edelvrouwe uit het middeleeuwse Florence , die bekend stond om haar grote liefde voor de armen. Uiteraard waren er moeilijkheden , vooral van finaciele aard,toen het er op organiseren aankwam, maar door hecht samengaan van Pastoor Jorna en de Katholieke Charitas werd een oplossing gevonden voor de huisvesting en het onderhoud.Mgr. Aengenent schonk de grond namens de Stichting O.L. Vr. ter Nood aan de zusters. Ze moesten echter binnen 3 jaar een klooster erop bouwen.
Wie aandacht en begrip heeft voor plaats en tijd van ontstaan , ziet zeker in hoe deze leke-beweging moest uitgroeien tot een religieuze gemeenschap. Deze kreeg haar gestalte dan ook inderdaad in 1917, toen Monseigneur A.J. Callier zijn goedkeuring hechtte aan de regels van de Congregatie. In 1922 vestigden zich 4 zusters in Haarlem.Daarna volgde Maastricht , Tilburg, Hilversum,Eindhoven en Amsterdam.
Het Moederhuis in Heiloo kwam in 1933 gereed.
De architect was de heer H.Valk die zijn werk gratis deed.
De heer Tunnissen was de aannemer en de opzichter was de heer Wouters.
Het hele gebouw kwam op Fl. 85.000.- wat grotendeels door pater Jorna bijeen is gebracht. De 1e steen werd gelegd op 6 juli 1932 door Mg. Aengenent. In Haarlem gingen zusters het " bakersdiploma " halen die door mevrouw de Graaf- v.d. Elst werd gegeven. In Den Haag gingen enkele zusters bij het in in 1930 opgerichte kraamcommissie een cursus volgen voor baker.
In 1942 schafte de commissie inzake kraamhulp echter het bakerdiploma af.
De kruisverenigingen kregen de zorg opleiding te geven voor kraamverzorsters.
Wie geslaagd was moest ook aan de kruisvereniging verbonden blijven, dat was voor de zusters van de congrgatie moeilijk.Daarom ging men proberen erkenning te krijgen voor een eigen opleiding.
Met veel moeite en hulp van dokter Sluijmer , directeur-geneesheer van het Elisabeth ziekenhuis in Alkmaar, en van dokter Schellekens uit den Haag ging per 1 januari 1950 de erkenning in werking .Inmiddels werden enkele zusters met een bakerdiploma omgeschoold tot kraamverzorgster.
Er werd toen ook gedacht aan een eigen opleiding voor gezinsverzorgster.Er werden 3 zusters opgeleid die les zouden kunnen geven in de cursus voor gezinsverzorgster.
De kloosterkapel van het Julianaklooster.
De Ramen.
Bijzonder mooi zijn de ramen.Hieronder ziet u de H. juliana van Falconieri met haar biechtvader. H.Juliana wordt vaak met een hostie op haar hart afgebeeld. Waarom? Omdat de H.Juliana toen zij stervende was vroeg om de H Comunnie te mogen ontvangen.Maar omdat zij zo ziek was durfde men dat niet, uit angst dat ze zou gaan braken en de priester legde de hostie op haar hart. Toen loste de hostie op in haar habijt. Dat was een wonderlijke gebeurtenis .
–
– De ramen zijn ontworpen door Willem Wiegmans (1892-1942) Hij was van huis uit protestant.Sinds zijn overgang naar de Katholicisme wijdde hij zich geheel aan de "kerkelijke sierkunst" met name voor kerken en kloosters.
—–
Pastoor Jorna dacht in 1930 aan een moederhuis in Den Haag.
Maar uiteindelijk werd het Heiloo de keuze uit 2 stukken grond . Aan de Hoogeweg en aan de Kapellaan . Pater koos voor de Hoogeweg.Met een brief van de bisschop ging men proberen geld bijeen te krijgen bij verschillende moederhuizen,wat na 3 dagen 341 gulden opbracht. Doordat de kleding van de zusters in die tijd niet was als die van de oudere congregaties,vertrouwden verschillende overste niet de echtheid van de zuster, die er zo uitzag en zomaar op stap was met een heer.Het was 1931.Tekeningen werden gemaakt. De kapel mocht niet worden gebouwd uit financieel oogpunt.Uiteindelijk na veel tochten van pater Jorna en de heer Valk naar de Bisschop mocht het toch wel, maar het gebouw mocht niet groter zijn dan het einde van de kleine zaal.Half juni 1932 werd met het werk begonnen, 6 juli 1932 werd de 1e steen gelegd . Zo kwam het moederhuis te Heiloo tot stand.19 juni 1933 werd door Z.H.E.Mgr. Aengenent de kapel geconsacreerd en pater Jorna zegende het huis in.
–
–
–
—
En bij het kerkhof staat een open "hutje" met een rieten dak wat als een terrasje dient, om even uit te rusten .Het Prieeltje
—–
—-
—
—
——
—
—
–
—
kapeltuin
–
Om het kerkhof werd later een muur gemetseld, de stenen daarvoor zijn afkomstig van een afgebroken RK kerk.
Hoe de zusters "zusters"worden.
Opleiding voor "nonnetje "is niet niks.
Postulaat
Noviciaat
Jaarlijkse belofte
Eeuwige belofte.
Zuster Elisa doet haar profesie.Er werd dan altijd een statie portret gemaakt en foto met ouders en familie.
—
–
—
—
–
i–
–
–
–
—
—
-
–
–
–
–
–
–
Bij het verlaten van het huis werd nog een foto gemaakt.
De kloosterkapel van het Julianaklooster.
De Ramen.
Bijzonder mooi zijn de ramen.Hieronder ziet u de H. juliana van Falconieri met haar biechtvader. H.Juliana wordt vaak met een hostie op haar hart afgebeeld. Waarom? Omdat de H.Juliana toen zij stervende was vroeg om de H Comunnie te mogen ontvangen.Maar omdat zij zo ziek was durfde men dat niet, uit angst dat ze zou gaan braken en de priester legde de hostie op haar hart. Toen loste de hostie op in haar habijt. Dat was een wonderlijke gebeurtenis .
Op deze foto zien we dat het H.Hart van Jezus in het centrum staat, met de H.Margaretha Maria Alacoque die ijverde voor de devotie tot het H. Hart van Jezus.Achter haar Claudius de la Colombiere SJ , haar biechtvader.
––
Prachtig MARIABEELD
