Kapel Evenementen en Egmond

Geschiedenis
  • rss
  • Home
  • O.K.Kerk
  • Rouwen
  • G v.d Bosch
  • Geboorte
  • Kapel 1
  • Henk Stoop .
  • Zr.Humilia
  • Zr.Juliaantjes
  • De Montfortanen
  • Vrouwe van A’dam
  • De kruisweg
  • De Millersisters
  • P.M. de Waard s.m.m.
  • Kapel 2
  • Egmond aan Zee

Egmond aan Zee

 Kijk ook op www.hermaout.nl

 Jaepie.Jaepie

www.historischegmond.nl/egmondaanzee.shtml

Meer over Egmond op : www.hermaout.nl

 Video bij deze site vertelde verhalen.    http://youtu.be/s8NFE0soemo

 RK Kerk Egmond                                      http://youtu.be/BlegXApArFQ

 OK kerk Egmond                                       http://youtu.be/utX1vDvOVks

Mijn huidige werkterrein                              http://youtu.be/zzNET29V1lg

Video 125 jarig bestaan OK kerk             http://youtu.be/qL7AzGGP5h0

  Thuis-Derp

   Als u naar " Home" gaat kunt u kiezen uit een aantal mooie video’s . Op de oranje letters kunt u tikken Er komt dan een website of video over Egmond, de familie etc. 

www.museumvanegmond.nl   Heeft u een uurtje over ????? Ga naar het museum van Egmond aan Zee in de Zuiderstraat.7
Veel info over Egmond van  vroeger !!!!!!       
 
 

 

 
 
 Egmonds Museum .Zuiderstraat 7,  Egmond aan Zee.072 5 06 41 089 / 072 50 70 0 00 . De moeite waard!!!!
 
  
 Bron: Veel heb ik gehoord thuis en veel heb ik gelezen in kranten o.a  in de Alkmaarsche Courant door Chris en  Bob de Mon., verder zijn de Egmonders en mijn broers een goede bron. Het museum van Egmond gaf me ook veel info materiaal mee.Foto’s zelf  gemaakt of gekregen o.a Ditty Hopman.Ook de rubriek "Vogeltje"  heeft veel geholpen.
 Op deze pagina zal ik proberen te vertellen over mijn jeugd in Egmond aan Zee.Ik werd geboren zoals bijna iedereen in die tijd in Alkmaar in het Elisabeth Ziekenhuis, op vrijdag de 13  rondom 11 uur in de ochtend.
 Elisabeth Ziekenhuis Alkmaar .
 
 
 
 Dominicuskerk Alkmaar
Iedereen werd op de Laat in de Dominicus RK gedoopt als je in het Elisabeth ziekenhuis werd geboren.Alleen als er een noodsituatie was werd het kind in de kapel van het ziekenhuis gedoopt.Meteen moest je die dag naar de Laat waar de Dominicuskerk stond en waar iedereen die in het ziekenhuis werd geboren en R.Katholiek was, werd gedoopt. 13 juli 1945 vlak na de oorlog  was die heugelijke dag.Ome Piet en de Waard en zijn vrouw Trien uit Bergen waren mijn Peter en Meter.Niet  zoals ik 25 jaar gedacht heb Koba Marks  met mijn broer Piet dus.Van mijn eerste jaar weet ik niet zo veel . Dat heb ik van  horen vertellen. We hadden thuis al een groot gezin en ik was en bleef de jongste.( tot mijn grote verdriet ).Er waren al 5 jongens  en 5 meisjes dus ik zorgde er voor dat er een groep in de meerderheid kwam en dat werden de meisjes.Japie was toen al overleden en Tiny  het 2-ling zusje van Wim ook.
  
Ik vertel over het 1e jaar. Ik woog 1300 gram en  hoewel je nu 2500 gram moet zijn voor je naar huis mag uit het ziekenhuis, werd ik gewoon de 8e dag met moeder meegegeven naar huis met de mededeling : u heeft er al  zoveel groot gebracht deze redt het ook wel. Annie vertelde dat zij en moe de hele dag bezig was om met een theelepel  suikerwater naar binnen te brengen, ik sliep eigenlijk de hele dag. Het was thuis de gewoonte dat de laatste baby het eerste jaar zoveel mogelijk  boven op de ouderslaapkamer verbleef.Om te voorkomen dat  het kleintje kind kou opliep of in een onbewaakt ogenblik zou vallen ofzo.Er waren er nog 10 in huis.  Daardoor hadden de andere kinderen die ook nog maar 1, 3 en 4/5 jaar waren toch  even de aandacht van moeder en de ouderen als ze beneden waren . 
Wie waren mijn voorouders?
Jacobus Hendrikszoon de Waard ( 1786 Uitgeest)
 x  15 -10-1815
Dieuwertje Jansdochter de Vos ( 3-02-1794 Egmond Binnen )
Kind: 
Jan de Waard             ( 1818) x        Adriaantje Madder ( 1825 ,Akersloot)
  Gezin P de Waard-Groot
 
          
Kind:
Petrus de Waard ( 1860  Wimmenum)
 
 
x Catharina Groot
 
 
Kind:
Adrianus Pieterszoon ( 07-12-1892)
x 23-06-1923
Jacoba  Brouwer 11-06-1900 ( Egmond Binnen )
  
 Kind:
Hermenegilda Maria( Herma ) de Waard ( 13-07-1945)
 x 07-12-1970 wettelijk    en 19-03- 1971 Voor de kerk
Petrus Justus Maria Out ( 21-04-1933)
   
Kinderen: 
1. Nathalie  Judith Jacoba 05-04-1972 X Andre Schipper
 Kleinkind: Danny     en       Michiel 
 
2 Juust Egmont Sebastiaan 1-06-1973
 
 
  3 Aafje Jacoba 15-06-1975      + 15-06-1975
Aafje  Jakoba is tijdens de bevalling overleden. Ze woog 10 pond en dat was te zwaar voor  mijn lichaam.Nathalie was 7 pond en  Juust ook.
Ze was een kopie van Nathalie , maar helaas moesten we haar weer afstaan.
 
 23-06-1923 Trouwden pa en moe in de kerk van Egmond aan den Hoef. Ze zouden het 1e echtpaar zijn geweest.Er was wel een paar die gehuwd waren maar dat was in de sacristie gebeurt.
Een  paar van de pastoors waar ze mee te maken hadden was pastoor Saulen
Pastoor Saulen.
Pastoor Sijstermans in Egmond aan Zee
 
 Na hun trouwen op13 juni 1923  in Egmond aan den Hoef, gingen mijn ouders , Janus de Waard en Koba Brouwer, wonen in  Egmond aan Zee.
Na hun  huwelijk hadden ze nog Fl. 2.50 over. Hun startkapitaal.Moe fl. 1.50 en pa fl.1.-
 
Op " het vlak" in het huis van Cor de Bels op het hoekje van de Wilhelminastraat en de Julianastraat en de Emmastraat.Ze huurden daar een kamer, slaapkamer, keuken en iets wat de winkel moest zijn. Pa ging vooral "de Boer op" om klanten te vragen.Er waren in die tijd al heel wat slagers in derp.Piet werd geboren in 1925.Het huisje van " J. de Bels" was het laatste huis van Egmond toen,daarna begonnen de duinen.
  
Ze verhuisden naar de Julianastraat 5 in het huis wat later van  Bart Duin was.Daar werden heel wat kinderen geboren. Tegenover dat huis kocht pa veel later een perceel grond en bouwde daar de slagerij .Er was een dalletje naast  de slagerij  waar nog 2 kleine huisjes in stonden.Dat was ook van pa.Jan Meiling(k?) woonde er met zijn vrouw Ootje , ze hadden geen kinderen .In het 1e huisje woonde een echtpaar waarvan de man huisschilder was  en die hadden 1 zoontje.(Fop?)
 
Moe had een vaste "baakster" de vrouw van Cor Tuut.
Cor was de man die oud ijzer en vodden verzamelden in de Egmonden. Zijn vrouw heb ik leren kennen toe zij in het ziekenehius lag.Ik werkte daar op de interne afdeling in het Elisabeth Ziekenhius in Alkmaar.Ik waste vaak haar haren en zetten die in met krulspelden zodat ze voor het weekend "mooi "was. Als haar man dan op bezoek kwam speelde hij het helemaal mee. Op de gang zei ik dan tegen hem dat de haren van zijn vrouw net in de krul zaten Hij liep dan de zaal op en deed net of hij zijn vrouw  niet kon vinden en ging aan de mensen vragen waar zijn vrouw gebleven was. Hij deed dan heel verrast als zei begon te roepen : Cor ik zit hier hoor. Hij prees haar dan heel erg omdat haar haren zo mooi zaten het waren dankbare momenten. OOk mevrouw Braak lag een poosje op zaal,DSat was een schat als ze ging vertellen hoe ze aan de einder van den Hoef zag dat er flats aan de rand van Alkmaar verscheen.Zo was ik op mijn werk toch een beetje thuis.
 
 
Julianastraat 4
  
Julianastraat 4 werd het adres waar pa en moe in hun eigen huis trokken Er is nog even sprake geweest om huis van de dominee te kopen.Tervoort uit Heiloo bouwde het nieuw huis.Het was voor de begrippen van Egmond een groot huis.Maar we woonden er met veel mensen in.Tervoort uit Heiloo bouwde het nieuw huis.Er werd geen cement gebruikt , maar Portland. Dat was zo sterk dat later toen er in de slagerij  in het stukje waar gewerkt werd tegeltjes moesten komen ( werd gedaan door Koen  van Duin) er bijna niet mee te werken viel Koen heeft toen een klein stukje betegeld en de rest aangestreken.Het huis kostte bijn Fl. 4000.- dat was toen erg veel geld.  Het was voor de begrippen van Egmond een groot huis.Maar we woonden er met veel mensen in.Behalve de eigen kinderen, de broers en zussen van mijn moeder en later nog personeel.Moe had altijd een hulp in de huishouding. Er was eens een meisje die samen met een zus naar Egmond kwam en ze werkte met plezier in ons gezin ,intern. Maar toen werd er  door de kolonie’s meer betaald en ging ze in Zwartendijk werken . Moe vond het erg jammer .Het was vaak erg moeilijk om iemand te krijgen, maar het lukte en Alie Kaandorp uit Heiloo heeft toen heel lang bij ons gewerkt. Ik kende Alie omdat ze later met haar kinderen naar Derp kwam  en haar fiets bij ons thuis stalde om naar het strand te gaan. Plotseling is Alie overleden, nog jong, doordat ze met een fiets of brommertje over de kop ging omdat er iets trussen de spaken raakte. Vrouw Sientje Krab  kwam  toen bij ons en dat was een geweldig mens.Ze woonde in  het sloppie naast de OK kerk en Bergstraat.Ze had een zoon en dochter. Haar man bleef op zee.Corrie  haar dochter heeft nog lang alleen daar gewoond. het sloppie was zo smal dat wij als kinderen omhoog klommen  en dan aan allebei de kanten een been  zetten .Het sloppie / Steegje  liep naar de Boterton en had ook nog een ander  huis aan de linkerkant . De duivenkoning woonde daar
    
We hadden o.a de Hond MAX.Ook een automaat waar de mensen een kroket en gebakjes uit konden trekken.We hadden altijd een hond en dat moest wel  .Er is een paar keer een poging tot inbraak gedaan maar de honden hebben ons altijd goed bewaakt. Een keer kreeg een hond een jonkie. Panda hebben we hem genoemd. Onze Piet woonde in Duitsland en op een zondag kwam hij met de trein over  naar derp en nam het hondje mee .Gewoon in een tas zoals ze toen gebruikten bij boodschappen doen ,van touw Het is en wonder hoe hij die hond over de grens heeft gekregen..  
   
   Als het feest was kregen we i.p.v limonade een flesje JOY.Snoep kregen we  bijna nooit. Zondags ging ons zondagsgeld meteen naar Sientje Pek .We spaarden ook nog …. Op school kon je zegeltjes kopen op maandag en die plakte je in een boekje . Als het boekje vol was dan hing het van de soort zegeltjes af hoeveel er naar de spaarbank ging. Je had zegeltjes van 5, 10 en 25  cent denk ik. Er stonden , insekten op geloof ik.
 
Piet was de oudste zoon. 
Als klein joch al kreeg hij een fietsje en moest in Alkmaar boodschappen doen. Een van de boodschappen was om met een grote doos naar de firma Lind te gaan.Hij wist niet wat er in de dozen zat.Later vertelden men hem dat daar de pruik van Ome Willem in zat. Ome Willem woonde bij ons thuis" In ".Hij was de broer van mijn moeder. Hij was als jonge man bij mijn moeder komen wonen en werkte in de slagerij. Hij zat op " zee " en eens waren ze bij Rusland en heeft hij een soort infectie opgelopen waardoor hij kaal werd. Hij droeg dus een pruik en Piet moest soms naar de firma Lind om een doos weg te brengen of te halen .Daar bleek dan de pruik van ome Willem in te zitten. ,Willem ging op de boot de "Corry" als kok meevaren met een aantal Derpers, o.a Wimmie Kook  In de oorlog waren de mannen niet allemaal terug van een reis, toen hun boot gebombadeerd werd door de Engelsen. Per ongeluk  natuurlijk. Ze werden gewaarschuwd dat er een bombardement zou zijn .Een van de mannen had een radiootje aan boord. Toen ze  vliegtuigen zagen aankomen, ging Willem even terug om  de radio voor die man te pakken en meteen was er een voltreffer en werd de boot de zee in geboord Een aantal mannen zijn door een schip in veiligheid gebracht ,maar Willem  was weg. Na de oorlog kwamen een paar mannen  terug en opa Brouwer  liep iedere dag naar de Hoef om op de kruising te wachten op zijn zoon . Wimmie Kook  was  terug in derp, en opa dacht dat Willem  ook wel zou komen. Maar ze hebben hem toen toch vertelt dat Willem dood was.Het trieste was dat opa de enige man in de familie was die een zoon had, alle andere Brouwerdjes hadden alleen dochters .Daarmee stierf de tak Brouwer uit. 

 

  

    Piet kwam  met een bus thuis  uit indonesie, ik kan me dat nog goed herinneren. Het huis was versiert en de post van de winkel was  met vlaggen en slingers mooi gemaakt..Juffrouw Huibers had me een versje geleerd en ik moest op een stoel staan om het op te zeggen.Piet had chocolade mee voor ons , het kan best zijn dat hij dat in Egmond had gekocht , maar ik weet dat Gerda helemaal onder de chocolade zat.  Piet kwam na de oorlog lopend thuis en toen hij in Egmond binnenliep zag hij daar kinderen spelen. Hij vroeg aan een meisje : Waar is de familie de Waard? Hij wist ook niet of ons gezin er nog zou wonen… Dat meisje zei : ik ben  ook van de Waard , kom maar mee. het was zijn zusje Gerda  die hem thuis bracht.

Mijn ouders: pa

Pa kwam van "het woud" daar stond de herberg van opa de Waard "De Lindeboom" nu woont Sprenkeling op dat stukje grond  en die heeft de naam behouden.  

Fam. de Waard onder de Lindeboom.Apart was dat er een boom groeide in de veranda en dat het dak een opening had waardoor de boom  kon doorgroeien.
Zoals men nu zijn auto laat zien liet men toen een foto maken als er een nieuw paard gekocht was.
 
Joed was onze familie bijnaam die we kregen door ome Jan. Hij was veehandelaar en handelde in "joedjes "in tientjes" dus. Vandaar dat hij Jan Joed werd genoemd.
 
 
Jan de Waard ( Joed) .         Jan de Waard en Guurtje Kool.
Jan de Waard werd geboren  30 maart 1886 te Bergen
Oudste zoon van Petrus de Waard en  Catharina ( Treintje ) Groot. 
Jan huwde  11 mei 1911  met Geertruida Kool  dochter van Arie Kool en Catharina Kerssens.
Zij kregen 11 kinderen.Piet, Arie ( montfortaan )Jansie,Cor, Pee, Martinus ,  Catharina, Janus , Adrianus,Jacobus, Jan.
 Janus van ome Jan Joed, werkte bij  pa in de slagerij. Hij was erg gek van pa. Toen pa ziek werd kwam Janus vaker uit Amsterdam, waar hij woonde, op bezoek bij pa.Hij stapte dan het huis binnen en wie er ook was hij zei alleen "Dag ome Janus "en zat erg gezellig bij pa, verder bestond er niemand voor hem,. Als hij na een uurtje weer ging dan zei hij "dag ome Janus"en zonder  met de andere huisgenoten te bemoeien  ging hij weer naar Amsterdam. Hij kwam echt alleen maar voor ome Janus.
Arie de Waard, van Joed, die later priester werd, werkte ook bij pa  om iets bij te verdienen . Hij stond in de zomermaanden  bij de ingang van Egmond klanten op  te " vangen " voor de slagerij. Hij maakte de badgasten wegwijs en verwees ze naar de winkel  om vlees  te kopen.
 
 Alles rekende ome Jan  in …zoveel "joedjes" bij de handelaren en kreeg toen de naam Joed.Omdat er nog een stam de Waard in Egmond aan den Hoef woonde , die van de bloemisten, was het duidelijk waar  je roots lagen als je  van de "Joedjes" was. Het was geen "scheldnaam   maar een bijnaam. .
 
 Op het  "Woud " wonen was een heel avontuur.Soms hoorde je bij Bergen en soms bij bij Egmond aan den Hoef. 
In de Lindeboom woonde pa met o.a zijn zussen:van links naar rechts  Trein, Aagt onder: Bet  en Jane .Geert is niet op de foto’s.Pa was de jongste broer en de zussen waren erg gek op hem.Pa was weg van een witte koltrui toen hij jong was en wilde die graag hebben, maar opoe zag dat niet zitten omdat zei er voor moest zorgen dat hij wit bleef.Maar pa zijn zussen zorgden ervoor dat die witte koltrui gebreid werd en ze onderhielden hem zelf.Pa ging altijd op maandag naar de veemarkt in Alkmaar en daarna een koppie halen bij tante Geert. Tante Geert woonde op de hoek Westerweg/ Stationsweg. Mallevoortsdijk.
 
 Tante Trein de Goede- de Waard
Als je vroeger Egmond aan den Hoef binnen kwam vanaf de Slotgracht was het een  en al  familie wat je zag. Je moest bij het Rode Hert links of rechtsaf. Voor je neus was de winkel van tante Bet en haar man ome Jo Ruiter.Links ernaast was 1 huis en dan  de villa van ome Jan en tante Guurtje( Joed) iets meer naar links  de melkboer, Piet de Goede en tante Trein.Dan was er ook nog een stukje terug de bakkerij van  tante Jane en ome Jan Klooster. Dus we waren  als thuis als we de Hoef door gingen.
 
 
Opa  de Waard werd lange Piet genoemd, het was een grote man. Toen opa stierf, hij was nooit ziek, maar kreeg een griep en longontsteking in de winter, toen vroor het heel erg.Hij woonde op het woud en werd begraven in Rinnegom.De kist werd op een slee naar de kerk gebracht. Opa woonde tegenover de uitspanning  op het woud .Daar was ook een kleine speeltuin bij vroeger.Er is een verhaal dat we op een zondag allemaal  naar opoe moesten.Een van de broers zou op de fiets gaan en de kinderwagen meetrekken.Daar lag ik in !!!! Toen hij bij opoe kwam met de wagen, was de wagen leeg.Hij ging gauw op de fiets terug  en hoefde maar op het geluid af te gaan. Want ik lag in de brandnetels te schreeuwen langs de weg .
 
 Tante Bet  Ruiter - de Waard,
 was  een lieverd, toen moe in verwachting was van een 2-ling  nam  tante bet Annie  bij zich in huis,.Als een moeder was ze voor haar. Tante Bet ging zich erg aan Annie hechten en op een dag zei ze  tegen moe, Koba of we spreken af dat Annie altijd bij me blijft , of je neemt haar nu weer mee naar huis . Toen is Annie weer thuis gekomen.Tante Bet kreeg zelf ook erg lieve meiden en ook de zoon Piet  natuurlijk.Als er weer een babij kwam gingen de kinderen altijd naar tante Bet te logeren.De oudste wisten het al, als hun koffertje klaar stond ging moe  weer bevallen. Piet en Annie  zagen het niet zo erg zitten en op een keer werden ze weer door pa naar den Hoef  gebracht en toen iedereen sliep zijn de 2 donderstenen naar huis gelopen, midden  in de nacht. Tante Bet zag het de volgende ochtend pas en pa ook .Als moe in het ziekenhuis lag , later ,  toen Annie groter was,  hield Annie  het hele gezin in model. Annie was echt een geweldige lieve zus.Ze werkte voor 2 , eerst in huis en later bij pa in de slagerij.   We hadden wel altijd hulp in huis als moe een paar dagen in het ziekenhuis lag , maar als om 6 uur de slagerij dicht ging dan kwam pa eten  en ging dan  naar Alkmaar op zijn fiets en de hulp ging om 6 uur ook weg.Annie nam dan alles over  en zorgden dat iedereen kreeg wat ze moesten hebben.Ze was vooral erg lief en hartelijk .Als  pa en moe op vakantie gingen  zorgde Annie dat er s’avonds pinda’s op tafel kwamen en kaarten met ons.Ze gaf ons ook een kadootje als je jarig was.
 
http://www.schooltv.nl/beeldbank/clip/20081231_kruidenier01
 
 
 Jane Klooster - de Waard en Jan Klooster hadden geen kinderen.Tante Jane was een heel  lief , mooi mens.Later woonde ze op de Julianaweg.Ome Jan was bakker en bekend om zijn  beschuiten.
 
 
  Opoe de Waard trok later in bij haar dochter Trein. (geh. met Piet de Goede ).Opoe is 1 x in haar ( gehuwde) leven een week van huis geweest. Opa ging om de Lindeboom bomen planten en toen moest hij opoe even kwijt en mocht zij bij haar dochter Trijn  logeren.De bomen staan er nu nog.Opoe werd erg doof. Er was eens een familiefeest en opoe was gek van "kleine toffie’s ", de kinderen zorgden er voor dat ze altijd wel een paar kleine snoepjes had.Maar toen het feest zover was dat er "stukjes " gedaan werden , waar opoe niets van verstond  ging opoe in haar zak voelen of ze nog een toffie’s  had en jawel hoor, ze hoorde zelf niets, maar ze kraakte met haar papiertje en iedereen hoorde en zag dat opoe tijdens  de opvoering heerlijk  snoepjes aan het opeten was .Daar hadden ze plezier om en lachte  erom, opoe lachte vrolijk mee omdat ze dacht dat er in het stukje iets te lachen was.Maar door haar kraken konden de mensen  minder verstaan van hetgeen er vertelt werd.Ik heb weinig herinnering aan opoe de Waard .Alleen dat er een heel lief klein poppetije in een bedstee lag bij tante Trein  op een slaapkamer.
Opoe was heel klein en een hele hartelijke, blije vrouw.Een paar bij ons thuis hebben de maat van opoe , het aparte is dat de familie van  moeders kant juist flink aan de maat is.We hebben dus klein en lange  mensen in het gezin.
 
 Mijn Ouders  
 Moe ,   De  familie van  moeder komt oorspronkelijk uit Belgie.De overgrootvader van moe kwam met het leger  van Napoleon  mee naar Alkmaar.Hij werkte in de kadettenschool( nu MCA).

 

     Hij woonde in een huis van het leger( het museum van Alkmaar in de Doelenstraat). Daar werd de oma van moeder, Catharina Westenberg ,geboren. Catharina trouwde met Willem Brouwer en werd de moeder van onze opa Willem Brouwer. Catharina Westenberg is uiteindelijk als oude vrouw naar Limmen gaan wonen .Daar woonde een dochter van haar.Toen Catharina Westenberg overleden was ging men kijken hoe ze in de kist lag .Waarom  ?

Omdat ze zo erg krom liep dat haar rug bijna horizontaal was. iedereen vroeg zich af hoe ze haar in een kist kregen. Maar als mensen overlijden ontspannen de spieren zich en zodoende lag mijn overgrootmoeder kaarsrecht in haar kissie. Catharina was eerst gehuwd met Willem Brouwer, hij was brugwachter . Toen Willem overleed, bleef ze met 6 kinderen achter.Ze hertrouwde met een meneer Smit in Bergen. Daarna huwde zij met  Teun Karels uit Egmond aan den  Hoef.Bij de  familie Karels ( kinderen van Teun) trouwde een dochter een een zoon met een de Waardje.(broer en zus van onze Opa Piet de Waard.We zijn dus op alle manieren met de familie verbonden geraakt.
De families de Waard en Karels werden heel nauw met elkaar verbonden
 
Moe was geboren  in de Egmondermeer in het huisje tegenover de melkfabriek .Opa werkte bij boer Jonker.Toen ze een half jaar was zijn ze naar Duitsland vertrokken als "melkers".Toen moe 14 was zijn ze weer in Holland teruggekomen .Eerst In Callantsoog/Juliandorp en toen in hetzelfde huisje op de Hoeverweg als waar ze geboren was. Moe was erg bang van onweer en als haar ouders te melken waren moest zij op de kleine kinderen passen .Bij onweer was ze dan erg bang en ze was blij dat ze weer uit de polder vandaan ging. Toen ze 14 jaar was ging moe te werk bij Jan de Waard de bloemist.Ze werkte daar tot 1 jaar voor haar huwelijk. Het laatste jaar werkte ze op een boerderij waar ze schoonmaakte, dat gaf extra geld. 
 
  Trien Brouwer werd Franciscanes van Roosendaal haar kloosternaam werd Zuster Hermenegilda. Ik ben naar haar vernoemd. Later  mochten de zusters weer hun eigen naam gebruiken en toen werd zij zuster Herma  .  Trien was 5 jaar jonger dan moe, . Trien werkte in Bergen bij de familie Koning aan de Westdijk als huishoudelijke hulp. Ze spaarde voor haar bruidsschat om in het klooster te kunnen gaan. Waarom is die bruidschat nu ? Wel …..  soms gaat het anders dan men gedacht had en komt men na een paar jaar tot de konklusie dat iemand toch niet helemaal in het klooster zijn / haar geluk zou vinden.De bruidschat nu was er voor om degene die terug ging naar huis  geld mee te geven voor de eerste kosten van kleding, huisvesting, eten etc. Na de eeuwige gelofte werd het geld van de orde en was de orde ook verantwoordelijk voor alles wat er met  iemand gebeurde. Ze zorgden dus je verdere leven voor je.Als de ouders  overleden was de erfenis ook voor de orde,
Omdat mijn moeder in Duitsland naar school ging leerde zij daar veel  schoolliedjes en die leerde zij ons ook weer.Zo komt het dat we heel veel liedjes die we nu nog op de TV horen  door b.v Hansie Hinterseër herkennen.Moe werkte bij Jan de Waard de bloemist.Ieder jaar kregen ze daar een babij erbij en moe was er voor dag en nacht. Ze verdiende Fl. 2.50 per week. Ze werkte alle dagen en mocht ix per 14 dagen van 1 tot 5 naar huis) op de Hoeverweg t.o.  de kaasfabriek. Ze liep dan gauw naar haar moeder om haar geld aftegeven een koppie thee te drinken en dan was het alweer tijd om naar de Hoef terug te gaan.De vrouw van Jan de Waard  de bloemist  moest  altijd al snel rusten  als ze zwanger was en dan hield moe het hele gezin draaiende. Op een dag was het weer haar vrije zondag en ze zou s´middags naar haar moeder gaan Een van de kinderen de Waard had kiespijn en moest nar de tandarts.Maar de dienstdoende arts was in Heiloo. Jan de Waard besliste dat het kind ( NICO) dan maar tot maandag moest wachten. Moe echter ging met Nico lopend naar de tandarts in Heiloo.Het kostte wel haar vrije middag , maar ze hield erg veel van de kinderen van de Waard  en kon het niet over haar hart verkrijgen om Nico nog zo lang met kiespijn te laten lopen.Dit heeft de vrouw van  Nico mij vertelt toen ik het boek: "De moeite waard " over de stam de Waard maakte. Iedereen dacht dat die 2 families geen verwantschap had. maar bij het uitpluizen van de stamboom bleek dat 5 generaties terug we toch een gezamelijk opa en oma hadden. Tot mijn gezin zijn we nog familie. In Nederland is het zo dat je tot in de 6e generatie nog mag zeggen dat je familie bent.
Tante Marie Schrooder-Brouwer zus van moe.Toen oma Brouwer dood ging bleef opa met het gezin achter en woonde toen in Duitsland.Pa en moe vroegen hem toen om weer terug te komen naar Egmond.Opa trok bij ons thuis in .Opa, ome Willem tante Trien (later zuster Hermenegilda)  ,Jo ,  Annie en Marie. De eigen dochter Annie ( van Janus en Koba) was toen een jaar of 11. 

 

  

  

 

 Zondags kregen we een echte koek. Door de week een "kaagie"( biskwietje ) , maar op zondag kregen we een echte gevuld koek . Zaterdagavond kwam bakker Burger uit Egmond aan den Hoef om een uur of 8 altijd een zak verse koeken brengen voor de zondag.In Egmond zelf haalden we altijd alles als er een feestdag was zoals het Paas- of, Kerstfeest.We hadden in Egmond natuurlijk een aantal bakkers waar we door de week naartoe gingen  om brood etc. te halen.Bakker de Wit.Jan van Niekerk,v.d Schinkel,soms helemaal naar de hoek bij de P.H .Stichting naar bakker Wijn.In de vasten kregen we niets.We hadden wel een vastentrommeltje maar er zat bijna nooit iets in omdat het er gewoon niet was. maar op paas zaterdag  kregen we om 13 uur een netje met paaseitjes . Witte en roze suiker ballen in de vorm van een ei. Mierzoet natuurlijk, maar geweldig voor ons.Mijn moeder bakte zelf brood als er hoogtijfeestdagen waren.Ze had een heerlijk recept en met de paas aten we dan ook brood waar geconfijte vruchten in zaten, noten enz.Moeder kookte verrukkelijk. Zondags ging ze naar de vroege mis en dan als iedereen naar de kerk was  ging ze koken. Ze maakte op zondag bij voorkeur tomatensoep met ballen en ik mocht altijd de balletjes draaien . We waren thuis al met veel  mensen maar zondag kwamen de verkerings en waren we gauw met 15 - 17 mensen aan tafel. We aten altijd warm om half 1.Dan was de winkel gesloten tot half 2. En op de zondag waren ze dan vrij in de middag.Allen in de winter, in de zomer was de winkel open om vlees te laten snijden.De jongste kregen na het eten zakgeld. 10 cent als je onder de 7 was en  later werd het een kwartje. Het brandde in je hand natuurlijk en je ging zo gauw mogelijk naar Sientje Pek om er een "bakkus vollus "voor te kopen een zwart met witte tof . Later kwam er een Jamin winkel en dat werd een behoorlijke concurreerend voor Sientje .Soms deden de 3 jongste het geld bij elkaar en vroegen we me moeder om bij CJamin voor ons een zakje te kopen met lekkers.

   Vervolg Julianastraat 

Wie woonde daar?

  Arie Kok en Dieuwertje Karels- de Waard

 Kees ( Arie) Kok en dan een oude vrouw, parochiehuis van de O.K. kerk, " Black"= fam. Zwart, Bart Duin,de groenteboer, Bertus Broek,de melkboer( Kies kaas -kies Broek) Bertus reed al in een elektrische wagen. De Bergstraat  met op de hoek ,Dorresteijn, dan de van  Sientje Pek,

  Naast het parochiehuis woonde "Black"  Zwart.Onze buurkinderen: Piet, Nel,Jan ,Cornelia  en Wilma, geweldige buurkinderen waren het.Opoe Schreuder was de  moeder  van mevrouw Zwart , iedereen was gek op opoe Schreuder.Ze woonde in de Bergstraat naast Dorresteijn. Een schattige lieve vrouw.

   
Naast Engel v.d Plas zijn erf  was een steegje waar huizen ( een rij visser huisjes) aan stonden, dat steegje liep van Zuid naar Noord. Er waren huizen waarvan  het raam  van de huiskamer in de tuin van achterom 9 keek.o.a de Fam. Muileboom woonde daar.Later verhuisden deze familie  naar de Pastoor van Kleefstraat.Op de hoek van dat steegje woonde fam. Visser.Ze hadden 1 dochter Tonia.Naast Visser woonde wij  prettig  en aan de andere kant van ons woonde ook een fam. Visser.De ouders van Kobus. Doordat die huisjes aan dat steegje er waren had ons huis nummer 9  terwijl het het 3e huis was.
Engel van de Plas woond op het hoekje met zijn zus Neeltje. Aan de kant van de Julianastraat was een blinde muur.  
Vervolg Julianastraat:Vanaf de Voorstraat gezien aan de rechterkant:
Het huis van de dominee ( waar later Dorresteijn in ging wonen),er stond op de hoek een groen PEN huisje. Soms kwam er een fotograaf en die had een motor , hij maakte foto’s van de kinderen op de motor en verkocht die later aan de ouders.Dan het ACHTEROM  en op de hoek Engel v.d.Plas, met zijn zus (Neeltje ??). die een echte veestapel  hield daar.
Jaap Mul,Slagerij de Waard, 2 Kleine huisjes in het dalletje, straatje  met vissershuisjes, Annie Eelting,  van Niekerk de bakker en dan gewone huizen tot de Wilhelminastraat.Er waren volgens mij 3 Oosterbergen achter elkaar, nu zie ik er nog maar 1.( 2011)
 Het pleintje van Jaap Mul  lijkt nu zo klein,vroeger was het ons hele hebben en houden  van de buurkinderen en wat was het er gezellig.Overdag speelden alle kinderen hier op dit hoekje. ’s Avonds gingen we rondjes hardlopen ."Het blokkie" was rond Dorresteijn en Henkie Nars.  Soms gingen we bij de vuurtoren spelen , maar altijd met alle buurkinderen. Henkie Nars had een fiestenmakerij en verhuurde fietsen.Henk kwam  altijd bij pa zijn vreugde en verdriet vertellen.Henk kreeg later een zoontje  ook een Henkie.Maartje Wijker kwam iedere week een avondje  bij ons .Haar broer maakte dit mooie houtsnijwerk  wat in de OK kerk hangt.O.K.kerk Egmond aan Zee
 
 Hoekie van Alie  van Cor Wijker

De muur van Engel van de Plas was een blinde muur met een klein raampje boven in.Daar schudde Neeltje in de ochtend haar beddegoed uit,We gebruikten die  muur om te voetballen en schoten dan tegen de muur. Dat moet voor de mensen een heel vervelende gewaarwording zijn geweest. Soms kwamen ze ook naar ons toe om te vragen of we ergens anders konden gaan ballen. Op een ochtend ging ik naar school en liep langs het Achterom en daar lag een horloge op de grond. Ik raapte het op en omdat ik al laat was liep ik gauw door naar de school . Nooit meer aan dat  horloge gedacht. Ik ging op school in Heiloo. Toen ik ’s middags thuis kwam liet ik mijn moeder zien dat ik een horloge had gevonden. Het was in het hele dorp al bekend dat Neeltje v.d. Plas haar horloge kwijt was natuurlijk en ik had hem gewoon in mijn schooltassie meegenomen. Neeltje was erg blij dat ze het weer terug had. Het was heerlijk om in onze achtertuin een stukje met de achterplaats van Engel v.d. Plas te zijn verbonden.We roken de geur van koeien  of paarden, hooi, natuur.Zalig. 

 De Julianastraat begon bij de Voorstraat.Daar had je aan de rechterkant  een deftig huis staan, het huis van de dominee, links aan de overkant op de hoek in de Julianastraat daar woonde fam.Kees Kok  ( later Arie en Alie  Kok. ) Naast de fam. Kok was een klein huisje en daar woonde "opoe "in, De achternaam weet ik niet, maar ik bracht er iedere zaterdag een pannetje soep voor het weekend. Moe kookte liters soep en wij brachten dat rond in kleine pannetjes o.a naar Anne van Mietje die met Wimmie Kook getrouwd was en Opoe de Munk .Zieken en pas bevallen mensen kregen een biefstukje van pa. Naast het huisje was een padje en daar aan het einde stond het paard van Arie Kok. Dan kwam het parochiehuis van de O.K.Kerk.Daar speelde we altijd, want daar was de straat wat breder en de deur was perfect als doel bij voetballen.Co , een zus , leerde in de O.K. Kerk fietsen op de fiets van het dochtertje van de pastoor. We gingen met de buurkinderen de psalmen leren .1 x Per jaar moesten ze die opzeggen als een soort examen en ze kregen dan een ontbijtkoekje .Het was in Egmond altijd groot feest als er " aannemen" was in de OK kerk.

Sientje Dekker ( Pek)    Petroleum en ijs enz verkocht Sientje Pek . Sientje liep mank doordat ze vroeger eens in een stop naald had getrapt en die had haar best  veel problemen gegeven.Dan weer een buurtje en dan de  Snackbar van Greebe ( later Hannes Half met haar moeder,  en Janus Oliepolie ?)   zus Miep en broer Berend) ,Melkboer Gerrit Wijker  daarnaast een  huizenrij en Cafe Zwart op de hoek Emmastraat… dan de Emmastraat en  op de hoek het huis van  De Bels,Daarna kwam er een  huizenrij en duinen tot de kolonie’s.Er waren op het stuk na de Bels dennetjes en er liep een " zwarte pad" van de Julianastraat naar de kolonie St. Jozef en kwam uit bij de tandarts of arts op de Watertorenweg.Het was heerlijk om dat stuk te lopen.Allemaal grote dennen en vogels en mooie natuur om  je heen .Daar ging pa zondags altijd met ons wandelen en we vonden daar altijd toffies van de kaboutertjes.Midden in de straat stond een huis met een vijvertje ervoor.Daar woonde iemand  die een aparte functie had  bij PWN  denk ik.Een beetje een sprookjesbos voor kleine kinderen was het.

 

Haar zoon Jan Dekker Pek en Alie  

 

Jan leerde Alie kennen  in Purmerend doordat zijn moeder tijdelijk bij haar dochter  woonde i.v.m. de evacuatie. Jan had in de naoorlogse jaren  de ijsverkoop van zijn vader  overgenomen. Jan trouwde 6 november 1946  woonde met   Alie In de Bergstraat voor 2 gulden per week.3 jaar later ging hij werken bij de zuivelcooperatie  in Alkmaar .Toen verkocht hij alleen nog in de weekenden ijs aan de Boulevard.Ze kregen 2 kinderen Trijntje en Pieter.Na 7 jaar gingen ze in de van Speijckstraat wonen en nog later in de Montgomerystraat.Jan werkte zich op tot havenbaas bij de Hoogovens .Na 38 jaar ging hij met pensioen.Ten slotte verhuisden ze naar Zwartendijk .

 

 Onze slagerij was altijd op zondagochtend geopend  in de zomer om de mensen de gelegenheid te geven hun zondagse vlees te laten snijden met de vleesmachine. Het was altijd erg gezellig in de winkel.We waren een van de eerste die een telefoon hadden. Daarom kwamen de mensen bij ons bellen en als er iemand een afspraak had in het ziekenhuis om een arts te bezoeken of een opname verwachtte, dan werd er via onze telefoon  afspraken gemaakt en vertelde de mensen gelijk wat er aan de hand was.De postman "" Gerrit "" kwam ook dagelijks een koppie doen.  Er was altijd wel iets van de post. Hij kwam 2x per dag met post langs de huizen. Er zijn zo heel wat buitenlandse brieven via Gerrit bij ons thuis gekomen.Van Piet uit Indonesië, tante zuster Hermenegilda uit Aruba, Bonaire en Curacao, van Co uit America, van tante Marie en Riet uit Frankrijk.  

 

  Cootje leerde fietsen in de OK kerk  Als ze met de kinderen van pastoor speelde. 

 

 

 

 

 

 

 

  In de RK kerk had je op 7 jarige leeftijd de 1e ( klein aannemen) en later de vernieuwing van de doopbelofte ( groot aannemen) .Toen ik mijn kleine aannemen deed kwam er iemand van de familie Ruigewaard ook feliciteren en ik kreeg een bal en een plak chocolade van haar van  van Dungen.Ik kreeg ook een fruitmand dat weet ik ook nog .Een heel klein mooi kerkboekje , wit  met een half bolle kaftje waarop een afbeelding stond. en waar de lettergrepen met een streepje in stonden Zo stond er b.v Je- zus komt bin-nen .. en ik maar wachten op me zus.Een rozenkransje in een dopje kreeg ik ook. 

   De OK kerk van Derp hoort bij me leven.Ik ga er nog wel eens naar toe, in deze zomer is hij open en dat is geweldig om er even binnen te kunnen gaan.Het brengt me even terug in de sfeer en het fijne gevoel van vroeger, vertrouwd en hier hoor Ik bij,… Het geluid van het klepeltje kan  ik in me dromen horen.De winkeltjes eromheen zijn bekende pandjes.Vroeger was er een hoge blauwe stoep voor de deur en keek je naar de kruideniers winkel van ………..(Gruijter ?) Wesseling was er naast .Het is allemaal zo vertrouwd.  

–

 

 Toen ik 17 jaar was ging ik naar Zaandam om in het St.Janziekenhuis mijn diploma te halen.

 

 

 

 

 

 

Ik haalde daar mijn A diploma.Daarna ging ik naar Alkmaar  om mijn kraam en kindergeneeskunde te halen.Ik werd hoofdverpleegster op het mariapavilioen 1 , de knippers en KNO patienten , infectiepavilioen .Ik trouwde en ben toen naar de Kinderafdeling gegaan totdat Nathalie geboren werd.Ik stopte met werken en ben een paar jaar alleen voor het gezin gaan zorgen

 Door de geweldige buurkinderen ben ik ook erg gaan houden van de OK kerk.Ik heb ook een eigen stukje website  over de Ok kerk. De buurkinderen waren Oud Katholiek en wij R.K maar dat was geen enkel probleem, we leerden van hun de "Passie"  door ze te overhoren.1 x per jaar  was het druk op de buurt en had iedereen stress omdat de ok kinderen de passie moesten opzeggen.  Ze moesten naar de  " leering " en zondagsschool vertelden ze . Wij mochten bij buurvrouw Zwart TV kijken naar Dappere DODO en Kees  op zaterdagmiddag voor 10 cent. Ze waren de 1e die TV hadden in de straat en alle kinderen mochten komen kijken op zaterdag . Schoenen uit en stil zitten. Daar was ook  Carla Duin die naast Black woonden.Carla was de dochter van Bart Duin en buurvrouw  Aaf Duin. Jaap en Luuk waren de 2 zonen en Carla kwam er achteraan.Bart Duin was de groenteboer.Bart was langs de weg en naar de veiling  en buurvrouw en de zonen waren in de winkel.Carla was ook een van de buurkinderen dus.Daar hoorde ook Gre Eelting bij en Arjan Broek  .Naast Bart Duin stond een huis waar een kruidenier in woonden: Buter een levensmiddelen winkel .Eerst een huis en de winkel er aan vast. 

Buter had achter zijn huis een klein schuurtje waar hij wat spullen had staan en daarin had hij een vloertje gelegd van losse stenen. Aan dat schuurtje was onze tuin en daar was een konijnenhokkie. De konijnen  gingen graven en kwamen bij de buurman in zijn schuurtje uit.Daar lag de hele Vloer overhoop.

 

Daarna kocht Piet van de Pol het en werd het een cafe, waar de zeemans vrouwen  s’morgens een half 11-ie gingen halen met elkaar. Tegenover het cafe  was ons huis en wij hadden een dubbele automatiek waar je kroketten en gebak uit kon halen.  Achter de automatiek hoorde  je hele verhalen van de Egmondse mensen. Na Piet  v.d Pol kwam Bertus Broek erin met zijn vrouw Gre. Ze kregen een zoon, Arjan een erg leuke jongen. Piet Konijn nam het van bertus over. Dan kwam de Bergstraat en kreeg je Dorresteijn. In 1937/38 kwam daar meneer Dorresteijn uit Alkmaar  winkelen. Meneer Dorresteijn kwam erg vaak bij ons om met de jongens te kaarten.Er waren 2 Egmondse meisjes in de winkel Annie( van de Watertorenweg)  en Lena ( Gouda)? . Na Dorresteijn kwam meneer en mevrouw van Trigt er in wonen met Elsje, Quirien,Wilma en Rita. Daar werkte ome Jan . Jaren  heeft de man overal in Derp de vloerbedekking  neergelegd.Kees Baltus heeft er ook jaren  gewerkt.De familie van Trigt verhuisde later naar de hoek van de Voorstraat. Na de familie  van Trigt werd de zaak overgenomen door Wim Dorresteijn . Een familielid van de oude heer Dorresteijn , die in Alkmaar nog steeds zelf ook een zaak had.

 

Het huis  van Dorresteijn met er aan vast een magazijn en dan het huis van opoe Schreuder.Daar tegenover woonde Agie en Dirkbuur Prins. We zorgden altijd voor ze.Op zondag avnod kwamen ze vaak een koppie drinken en steevast om 10 uur zei Dirk : "Aagie  we gaan weer ", Iets voorbij deze huisjes, aan de rechterkant,  woonde Henkie Nars ( Eeltink) een fietsen maker.En dan kon je een stukje omhoog klimmen naar de van Speijckstraat . Nog even verder was een kruideniers winkel van Siem Blok..De Bergstraat is nog altijd de straat waar ik " thuis " kom als ik in Egmond ben.

Fm. de Munk-Stikvoort  Ze hadden  2 zonen Piet en Bernard. Piet de Munck  jr.was een banketbakker en woonde in Amsterdam. Zoon Bernard was priester . Opoe de Munck werd  erg slecht ziend, maar bleef kousen en sokken breien voor ons gezin. Wij deden als kind iedere zaterdag de  boodschappen voor haar en  zorgden dat alles in orde was.Iedere dag gingen we even langs om te kijken of we nog steken die gevallen waren moesten opnemen of dat er iets gehaald moest worden.  Piet de Munck kon bijna niet meer  lopen. Het was erg eng als je zag hoe Piet de Munk met een briket stond te rommelen om hem in het potkacheltje te krijgen. Het mag een wonder heten dat er nooit iets is gebeurt met de oudjes.Opeens waren ze verdwenen  naar Velddriel.Daar woonden ze in een  bejaardenhuis en waren er erg gelukkig.

Gre Eelting  was de dochter van Annie Eelting-Loos die een kruidenierswinkel had aan onze kant van de straat. Acher de slagerij ( nummer 4) was een dalletje met 2 kleine huisjes erop en dan kwam de rij kleine vissers huisjes aan 2 kanten van de weg .De Noorder- en de Oosterberg.Annie Eelting woonde op het hoekje van de Julianastraat en  na de 1e Oosterbergstraat.Het was een klein pandje wat Annie met haar dochters Riet en  Ans bemanden.Erg gezellig winkeltje.Annie had in Egmond heel wat mede kruideniers. In de Bergstraat was er  al een, dan de boterton naast de O.K. kerk in de Noorderstraat, Jopie Susu, Maartje Kikker,de Spar,de Vivo.Naast  

 

Het was best wel knap van pa om in Egmond te durven beginnen.Daar waren al een aantal slagers. De slagers die ik heb gekend zijn Bult,  Piet de Munck ( Noorderstraat), Lampe ,Bernard Komen, Overpelt.

Piet de Munck ging later in de straat die liep naar de St.Jozef  wonen en ging  wonen in huize : "Hendrika Maria". ( zie foto onder aan. ) Hoewel hij een behoorlijke concurrent was geweest van pa  hebben we latere jaren erg veel zorg gehad om de oudjes van de Munck. 

Zuster Everesta  het hoofd in St.jozef was 1.65 meter, maar had de touwtjes goed in handen zei ze altijd.Zuster Camiliana stond in St.Agnes in de keuken.zr.Irmgard was ook een zuster van deze orde.De zusters verzorgde veel o.a als we te bedevaart gingen naar Heiloo.Als bruidje mocht je met de bus mee. je had dan een ronde korf/,mandje met een hengsel waar je strooigoed in had. Geen sinterklaas moppen , maar kleine rondjes papier, later werden dat bloemen .Die mocht je op de paden van het park  in Heiloo strooien als je in de processie liep.Sommige liepen  naar Heiloo over de Zeeweg.Je kon toen nog vlak bij het kerkje over een spoorrails gaan. Er waren een stuk of 5 restaurantjes en verkoopplaatsen waar je je geld kon uitgeven aan een flessie " prik".Later ben ik in Heiloo getrouwd , het was een hele belevenis om naar Heiloo te gaan .

 

We hadden in Egmond heel wat kolonie’s en  andere grote gebouwen waar meerdere mensen woonden. Er was daarom een verdeling  voor de leverantie van vlees. We moesten s’morgens  al vroeg "klanten vragen ".  De ene maand  St. jJozef en St. Agnes  en de andere maand De pastorie en de Prins Hendrik.  Dan nog alle hotels en pensions . Het was een hele klus.

 Later gingen we wonen in het Achterom op nummer 9.Arie ging toen in de slagerij wonen. Pa lag in het ziekenhuis en  had dikkedarmkanker, hij ging uit de Julianastraat naar het ziekenhuis en toen hij thuis kwam  moest hij naar het Achterom .Dat was even een tegenvaller.

Het Achterom liep van Engel v.d Plas tot Piet van Aad.

Achterom 9 Bij de voordeur is nog steeds het "stoepie" Ik zat in de verpleging in Zaandam.Op een keer had ik het weekend vrij en in die tijd had ik ‘kennis"aan een jongen uit Egmond.We hadden zaterdags een feestje  en ik kwam laat naar Egmond  met mijn weekendtas.Toen we bij de voordeur kwamen zetten ik me koffertje even neer en nam afscheid van de jongeman en liep naar boven. De volgende ochtend zocht ik mijn koffertje en toen bleek dat ik die nog buiten had laten staan.Dat kon in Egmond  allemaal rustig. Niemand zou het in zijn hoofd halen om jou koffertje mee te nemen

Daarnaast aan de rechterkant was de  bioscoop entree van Piet de Wit.  

De Vergulde Valk  was cafe, bioscoop , buiten achter  op de parkeerplaats was het dommein van de schietvereniging.

  Annie Belleman

                                 

RSS replies
RSS replies
Trackback
Trackback

Schrijf een reply

Je kunt deze tags gebruiken : <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Navigation

  • De kruisweg
  • De Millersisters
  • De Montfortanen
  • Egmond aan Zee
  • G v.d Bosch
  • Geboorte
  • Henk Stoop .
  • Kapel 1
  • Kapel 2
  • O.K.Kerk
  • P.M. de Waard s.m.m.
  • Rouwen
  • Vrouwe van A’dam
  • Zr.Humilia
  • Zr.Juliaantjes

Zoeken

rss RSS replies design by jide